Lauren Barth, Forager

Voor Lauren Barth moeten we onze blik richten op Tulsa, Oklahoma, waar zij  momenteel woont en werkt na een echt troubadour leven dat haar met name in Californië bracht. Het sympathieke Horton label uit Tulsa omarmde haar en labelgenoot Jesse Aycock (‘Hard working Americans’) produceerde haar CD en was de multi-instrumentalist bij de opnames (gitaren, pedal steel, lap steel, dobro, synthesizer, rhodes, bouzouki, sitar, harmonica). Verder in de begeleiding ruimte voor bas, drums, piano, orgel, air organ en vibrafoon. En er zijn enkele vocale bijdragen van anderen. Lauren houdt van lange speeltijden, getuige tijden als 8’32”, 6’26’’, 6’56’’ en 6’06’’. Haar teksten beschrijft ze als ‘verhalen over avontuur, geschiedenis, rebellie en (uiteraard) liefde. Zolang zij juweeltjes als ‘I won’t let love make a fool out of me’ (slechts 4’20’’), een heel subtiele en gevoelige ballade met een schitterend arrangement, weet te brengen verdient ze een plek in de singer-songwriter hemel. En er staat nog zoveel meer mooi werk op, waarbij met name de mooie stem en de schitterende begeleiding opvallen – bijvoorbeeld in ‘The devil, my father’ (8’32’’), een nummer van etherische schoonheid. Alle lof aan Aycock en Barth, die samen een prachtig geluidpatroon hebben geweven op de CD. Het blijft maar mooi zijn, als Jesse zijn steel gitaar laat zingen naast een lekker orgeltje en een prettig drummetje ga je bijna kwijlen van genot. Dat gebeurt in ‘Mama don’t cry’. ‘City high’ (6’26’’) is een adembenemend mooi langzaam walsje. Het is inmiddels wel duidelijk, ik ben echt behoorlijk lyrisch over deze CD. Staat beslist in mijn top 10 van dit jaar.

Geef het een kans, je haalt met ‘Forager’ bijna een uur verrukkelijke luistermuziek in huis. Wat een zinderende verrassing! (Horton Records).

Fred Schmale Auteur