Nathan Bell, Love Fear (48 hours in traitorland)

Zo tegen het einde van 2016 werkt Nathan Bell aan een nieuw studioalbum, maar dan opeens besluit hij een aantal liedjes te schrijven, naar aanleiding van Trumps’ aanstaande presidentschap van Amerika. Een paar dagen voor zijn beëdiging neemt hij binnen 48 uur zes nieuwe en vijf live songs op voor Love>Fear (48 hours in traiterland). Bell is boos, heel boos, verontrust, aangedaan, maar hoopvol zoals een echte Amerikaan betaamt. In het openingsnummer The Big Old American Dream boodschapt hij meteen al de moed erin te houden, hoe verrot ver weg die droom ook mag zijn, om direct daarna in Raise Your Fist – opgedragen aan de Olympische atleten Tommie Smith en John Carlos in 1968 – een vuist te maken tegen het vele onrecht dat vele landgenoten treft. The Long Way Down gaat over zijn persoonlijke ervaring, om na twintig jaar je baan te verliezen en het gevoel een nietsnut te zijn. Maar praten en tobben alleen bieden geen uitkomst, want het gaat ook om wat je zelf kan doen, laat Bell weten in What Did You Do Today. In de song Traiterland gidst hij als het ware hoe liefde angst zal overwinnen (We Shall Be Free). Hierna volgen de live nummers, die gaan over de verkwanseling van het klimaat Coals Black Water; over de waardeloze behandeling van de Vietnamveteraan, in het begin jaren negentig al geschreven Mia (Bill in ’75); over de zoektocht naar wie je werkelijk bent, in One Man Walking; over de macht van enkelen, die velen tot onbeduidende individuen degraderen, in Goodbye Brushy Mountain. Hoe donker het ook moge zijn, voor iedereen schijnt de zon. Luister maar naar het liedje So Damn Pretty, een eerbetoon aan vrouwelijk schoon.

Muzikaal houdt Bell, hier actief als troubadour pur sang, het uiterst sober. Zichzelf mooi ‘fingerpickend’ begeleidend op gitaar en zo nu en dan op mondharmonica, is het zijn stem en rauwe manier van zingen die direct binnenkomen: gebarsten, venijnig, gekweld en diep-melancholiek. Rechtstreeks vanuit hart en ziel. Indrukmakend statement over onrecht en hoop. (Stone Barn Records)