Greasy Tree

In april van dit jaar verschijnen op de website van Greasy Tree speeldata voor een tournee. In januari en februari 2018 zal de groep op de Europese podia het debuut Greasy Tree spelen. De langspeler werd opgenomen in 2016 en verscheen in februari 2017.

Vocalist en bassist Red Dorton, vocalist en gitarist Cameron Roberts en drummer Jacob Brumley doen ervaring op in groepen, die spelen in zalen rond Memphis, Tennessee. De drie muzikanten komen zelfs naar de Europese zalen en festivals. Het lijkt logisch en voorbestemd dat ze op een bepaald moment in één bandje op een podium zullen gaan spelen.

Snel na de kennismaking zijn er voor het trio repetities en schrijven de drie muzikanten eigen nummers. Invloedrijke groepen zijn in de drie vinylcollecties van Dorton, Roberts en Brumley te vinden. De bluesrock van Greasy Tree klinkt naar The Black Crowes, Lonnie Mack, Faces en Joe Walsh. Greasy Tree heeft zich daarbij vooral laten beïnvloeden door muzikanten die graag buiten de geijkte lijntjes van de blues, de rock en de Amerikaanse zeventiger jaren muziek krassen. De muziek klinkt niet ouderwets of antiek, maar modern en behoorlijk urgent.

In 2016 verschijnt er een eerste video van de groep, die goed wordt bekeken. Shame (Behind The Bottle) is een typerend nummer voor het trio. De fles, de onmacht door de drank en de schaamte na de kater komen aan bod. Al die emoties worden gepakt in een nummer met een eenzaam intro, de nacht is al lang al gevallen als de muziek klinkt, het bed is leeg, het pakje sigaretten ligt verfrommeld op de vloer. Het is alsof Paul Rodgers van Free vanuit een keukenstoel naar de hemel huilt. “When I’m with you I feel like loving. Tell me it’s okay.” Het antwoord van het liefje is niet te horen door een ronkende gitaarsolo. Volgt de track Love That Lady over een vrouw met “a body like that I just had to stare.”

Twee nummers later wordt het genot van de fles bezongen in Whiskey! De thema’s van de groep zijn eenvoudig en universeel. De vrouw, de fles en de eenzaamheid. Greasy Tree heeft tien nummers op de gelijknamige langspeler Greasy Tree gezet. Bij de optredens in de eerste maanden van 2018 zal de groep zonder enige twijfel veel nieuwe nummers ten gehore kunnen brengen. Nog een half jaar het debuut Greasy Tree in de cd-speler is zeker geen straf. Voorlopig is het thuis prettig luisteren naar een langzame blues stomper als Goin Home of de energieke en catchy afsluiter She Wild. Het is goed toeven bij Greasy Tree.

Jaks Schuit Auteur