Malcolm Holcombe, Pretty Little Trouble

Malcolm Holcombe is een goede bekende van ons, hij is immers vrijwel ieder jaar in ons land te bewonderen met in zijn kielzog een nieuw album. Zijn vijftiende studio-product ‘Pretty little troubles’ is er één om in te lijsten, misschien wel zijn beste ooit (ik zou alle CD’s willen terugluisteren om deze bewering te kunnen bevestigen). De productie is in handen van klasbak Darrell Scott en in de begeleiding horen we – naast Darrell op vele besnaarde gevallen – Dennis Crouch op bas, Jelly Roll Johnson op harmonica en Verlon Thompson en Jared Tyler op snarenwerk . Vanaf het eerste nummer, met de veelzeggende titel vol zelfironie ‘My crippled point of view’ (I can’t deny these troubled ol times, I can’t deny the truth is somewhere in my crippled point of view’) tot de afsluiter, 47 minuten later, ‘We struggle’, pleziert de gruizig gestemde generatiegenoot (eigen zeggen) van Emmylou Harris en Steve Earle ons met zijn meest folky kant, met natuurlijk de van hem bekende bluesy randjes (‘Crippled point of view’). Er is ruimte voor bluegrass (‘Good old days’), puur singer-songwriter werk (‘Outta luck’), een beetje gospel, een beetje Keltisch (‘The eyes O’Josephine’), maar vooral veel country getinte folk. Het nummer ‘Pretty little troubles’ heeft veel weg van het welbekende ‘Fever’, de dobro op dit nummer is prachtig.

Dat de gruizenaar Holcombe met deze verrukkelijke CD komt doet deugd. De man blijft maar schitterend werk afleveren. Jammer voor onze portemonneetjes. (Gypsy Eyes Music)

Fred Schmale Auteur