Sam Baker, Land Of Doubt

We kennen het verhaal rond Sam Baker. In de zomer van 1986 was hij in Peru één van de slachtoffers van een terroristische aanslag op een trein in Peru. Bij die aanslag vielen zeven doden. Sam overleefde, maar hield er een blijvende doofheid, een verminkte hand en dito been en een hersenbeschadiging waardoor spraak en herinnering zijn aangetast. Zijn CD’s zijn omarmd door de liefhebbers van de betere singer-songwriter muziek. Groot succes was er in ons land voor achtereenvolgens zijn debuut Mercy (2004) en de opvolgers Pretty World (2007), Cotton (2009) en ‘Say grace’ (2013). Sam klinkt als John Prine, maar maakt meer gebruik van ‘zingzeggen’ met zijn doorleefde stem die een magische zeggingskracht heeft, de schitterende liedjes zijn van zijn hand (alleen ‘Moses in the reeds’ schreef hij samen met een andere goede bekende van ons, Mary Gauthier). De begeleiding is voornamelijk akoestisch en in handen van een viertal, Baker zelf, producer Neilson Hubbard (o.m. keyboards), multi-instrumentalist Will Kimbrough (waar speelt deze geweldenaar niet op?) en koperblazer Dan Mitchell. Er is strings-inbreng van DavidHenry en Eamon Mcloughlin. De songs van Sam verhalen over mensen, mensen die iets hebben meegemaakt en proberen op te krabbelen (aangrijpend is het verhaal van de rustige soldaat die in Vietnam in de tunnels moet zien te overleven, ‘Some kind of blue’. En over liefde, in alle mogelijke facetten (in ‘Margaret’: ‘when Margaret’s in love, a beautiful smile, she turns her head, when Margaret’s in love her face turns red’). bijzonder subtiel zijn ook de maar liefst vijf korte instrumentale interludes. Stil en vol bewondering blijf je na het beluisteren van deze CD achter, met maar één wil: de CD opnieuw afspelen. Ren naar de CD-winkel, dit is – alweer – een juweel. (Independent)

Fred Schmale Auteur