The Voodoo Fix, Back For More

De funky neefjes van The Black Keys. Het zijn geen misselijke familieleden waarmee The Voodoo Fix worden geassocieerd. Het viertal uit Nashville debuteert na wat singels in 2016 met de langspeler In Deep. Ruim een jaar later is er de opvolger Back For More. IJver kan de neefjes niet worden ontzegd.

Na eerste schermutselingen, wat repetities en zelfs enkele optredens besluit het viertal muzikanten van The Voodoo Fix van Whittier, CA naar Nashville, USA te verhuizen. Primaire doel is om het debuut In Deep daar op te nemen. Na de opnames wordt de tourbus ingeladen en gaat de groep op pad. Het podium wordt gedeeld met Reverend Horton Heat, Howlin’ Rain, Buddy Guy, Johnny Winter en Foghat. Bij elk optreden moet The Voodoo Fix aan de slag om het publiek te winnen. Elke avond is er de strijd en elke avond wil de groep winnen. De groep geeft grote namen als voorbeelden. The Rolling Stones, Red Hot Chilli Peppers en Ramones en John Lee Hooker schallen uit de boksen van de tourbus.

De muziek van The Voodoo Fix is een mix van funk, rock en punk. Debuut In Deep is vooral een kennismaking en een goede reden om het publiek in de zalen te treffen. Back For More laat horen dat de groep is gegroeid. Er is meer diversiteit en de groep heeft de blues aan het muzikale palet toegevoegd. Producer Shannon Sanders nam plaats achter de knoppen en nam zonder veel opsmuk de nieuwe composities op. Sanders wilde de gitaren van The Black Keys en de blues-snik van Howlin’ Wolf aan de muziek toevoegen en vastleggen.

Eerste singel Back For More trapt af. En het is aftrappen! Na een kort intro is er de funky-rockdans opgeluisterd door The Voodoo Fix. De luisteraar wordt gevraagd te bewegen op de muziek. De track Voodoo volgt en is ook op singel uitgebracht. Het is een wat langzame blues die het in de zalen goed zal doen. Langzaam slepend en scheurend musiceren de vier heren het lied naar een einde. Coming Home heeft wat meer tempo en Hollywood heeft een refrein om mee te brullen. Not The Only One en So Close zijn nummers die niet zullen opvallen op een wat langere setlijst, maar ook niet in aanmerking komen voor hitstatus als singel. Het zijn tracks die wat middelmatig zijn.

Lemonade & Moonshine heeft een tekst over gezond fruit en sterke drank. De blues is langzaam en de glimlach op het gezicht van de luisteraar groeit naarmate het nummer vordert. De groep neemt de alcoholistische luisteraar mee in een slepende blues en waar normaliter de drank de prettige roes oplevert is het nu de muziek. Afsluiter Long Way From Home is een dertien in een dozijn rocker. Elke groep heeft een stompend nummer waarbij het publiek springend mee kan blèren en dit is zo’n track van The Voodoo Fix.

Back For More is een wat onevenwichtig album. The Voodoo Fix laat horen dat de funkpunkrock van het debuutalbum In Deep een fikse lik nieuwe verf heeft gekregen met een in de bluesrock gedoopte kwast. Niet alle tien nummers hebben voldoende eigen smoel om te spreken van een grote stap voorwaarts. Back For More laat horen dat de nieuwe muzikale richting voor The Voodoo Fix klopt, voor een volgende release moeten er sterkere liedjes worden geschreven. Back For More is een goede tussenstap. (Nashvillain Records)

Jaks Schuit Author