Gary Cain Band, Twangadelic Bluesophunk

De titel van de release verwijst naar de muziek die Gary Cain maakt. Het is funky blues waarbij een solerende gitaar op het fundament van een stevige ritmesectie een weg zoekt. Twangadelic Bluesophunk is zo’n plaat die bij de luisteraar die van gitaarsolo’s houdt, de plek in de cd-speler blijvend zal bezetten. De liefhebber van het spelen op de luchtgitaar zal zonder twijfel een nummer van Gary Cain in de set opnemen.

Gary Cain speelt gitaar vanaf zijn twaalfde jaar. In de kelder van het ouderlijk huis speelt hij noot voor noot de solo’s van Angus Young van AC/DC na. Hij oefent op een gebrekkige klassieke gitaar. Cain bewandelt daarna de gewone weg naar een debuutalbum. Hij speelt in wat bandjes, leert het vak onderweg, ontmoet bassist Tom Nagy en drummer Don McDougall en na wat optredens als trio kan er studiotijd worden geboekt.

Het debuut Twangadelkic Bluesophunk is het resultaat van talloze optredens. Tien nummers door Gary Cain geschreven nummers leveren ruim zevenendertig muziek op. Opener Live Wire laat de vingervlugheid van Cain horen. Pipes and Spoons heeft daarna een lekker zwaar aangezet intro en vanuit het gitaargeweld komt de sonore stem van de frontman naar boven. Thought I Heard You begint met een lange solo en dat onderscheidt het nummer. Er wordt niet gekozen voor een solo tussen coupletten en het refrein, maar het nummer opent met de solo. Twang Strut is een snel instrumentaal nummer waarbij de gedachtes gaan naar The Straycats. Nodig zijn een staande bas, het simpele drumstel en een gitaar bij de frontman en de band kan aan de slag. Bij het zevende nummer Last Dance valt op dat Cain en zijn kornuiten graag terugvallen op vaste patronen. Hij musiceert elk nummer naar een einde met wéér een solo. Zeven keer, acht keer haalt de gitarist deze truc uit. In afsluiter Faith Healer laat de groep horen dat het wegstappen van de bekende wat vaak bewandelde muzikale weg, goede resultaten oplevert. Faith Healer is een heerlijk langzaam slepende blues en het nummer blijft ook zonder gitaarsolo overeind.

Twangadelic Bluesophunk is een wat wisselvallig debuut. Gary Cain valt een of twee keer te vaak terug op de solo’s die hij overigens met groot gemak speelt. Gary Cain Band laat te weinig avontuur op het debuut horen. Het afsluitende Faith Healer laat horen dat de groep bij een volgende release het avontuur meer mag opzoeken. (Qayn)

Jaks Schuit Author