My name is Colter Wall. See you next time…

De zwaarlijvige geluidsman loopt met vier flesjes water door de schemerige zaal. Eenmaal op de stoel achter zijn deck met knoppen draait hij een van de flesjes open en neemt een flinke teug water. Enkele minuten later betreedt John Clay het donkere podium. Hij heeft zijn hoed ver over zijn ogen getrokken. De technicus schuift wat lampen aan boven het podium.

John Clay

Opener Running Away is een van de nummers van de EP Now It’s Time. Clay vertelt daarna tien weken op pad te zijn met Colter Wall en het titelnummer van de EP is van toepassing op de avond. Het is de eerste tour door Nederland, zijn eerste optreden in Amsterdam en dus is het nu de tijd om goede countryrock te spelen. Like A Coat From The Cold, een nummer van Guy Clark, volgt. Clay vertelt dat het een van de mooiste “love tunes I’ve ever heard” is. Na het nummer is er de anekdote over zijn vader. “My father played blue grass. As soon as I could walk, he put an instrument in my hands. I needed to find my place in his room.” Hij vraagt het publiek mee te zingen. Halverwege het refrein stapt Clay achteruit, geeft de bezoekers de ruimte. Twee meter weg van de microfoon valt Clay in. Met zijn harde, vaste zuivere stem vult hij het geluid in de zaal prachtig aan

Als laatste van zes nummers speelt Clay The Ballad Of Spider John. Ook hier een verhaal als intro. “Lyle Lovett says this is his favorite album. Willis Alan Ramsey, the writer of the Spider song, released just one album in 1972 and he still tours it.” Clay speelt daarna een geweldige versie van het klassieke nummer uit de vorige eeuw.

Colter Wall

“My name is Colter. I’m gonna play a few songs.” De aankondiging is eenvoudig en volledig. Opener Thirteen Silver Dollars is het eerste nummer van het debuutalbum van Colter Wall. In 2016 verscheen EP Imaginary Appalachia met zeven nummers. Op de langspeler Colter Wall (2017) staan elf tracks. Wall maakt americana van eredivisieniveau. Hij speelt gitaar, pakt alleen maar functionele akkoorden of slaat bruikbare snaren aan. Daarbij heeft hij stembanden die doordrenkt klinken van de beste whisky en zojuist een grote Havana sigaar hebben laten passeren.

Americana, folk, country, blues en blue grass. Wall stopt allerlei traditionele invloeden in alledaagse verhalen. Het resultaat is een verzameling nummers die blijvende indruk maakt. Zijn debuut Colter Wall is zo’n schijf die moeilijk weg te leggen is. De jonge twintiger is opgegroeid in de Saskatchewan Prairies, Canada en maakt ‘eenzame’ country muziek. Wall schrijft prachtige countryliedjes en laat zich inspireren door artiesten als Townes Van Zandt, Blaze Foley en Emmylou Harris.

Me And Big Dave is een nummer over de ochtend na een avond stappen met vriend Big Dave. De kater is enorm, de herinnering vaag en de ochtend nog lang niet om. “I could not move, I could just write a song. It’s about me and Big Dave,” vertelt Wall. Saskatchewan In 1881 is een song die verhaalt over de geboortegrond van Wall. Uitgestrekte vlaktes met weinig begroeiing. Zand zover het oog reikt, stuivende wind en een eenzaam klinkende stem. Colter Wall is op zijn best als hij verhalen vertolkt die de luisteraar ziet gebeuren.

Railroad Bill (Ride Ride) is een cover van Ramblin’ Jack Elliott. Motorcycle is het eerste nummer waarbij John Clay meespeelt. Wall vertelt over een slapeloze nacht, hij zette Alice’s Restaurant van Arlo Guthrie op en schreef in de lege uren van de vroege ochtend het nummer Motorcycle. Oval Room is een nummer van Blaze Foley. Foley schreef het nummer over president Reagan. Wall vertelt dat het op dit moment niet veel beter is gesteld met de persoon die zich president van de Verenigde Staten mag noemen. “He got dollar signs in both his eyes,” zegt Wall en speelt een vurige protestversie tegen Donald Trump. Clay vult aan met een prachtige, scherp gesneden tweede stem. Kate McCannon is nog een track van het debuutalbum en na bijna een uur sluit Wall solo af met Sleeping On The Blacktop, een track van de debuut EP. “It’s been a pretty good song to me,” vertelt hij er over.

Als toegift speelt Wall Snake Mountain Blues van Townes Van Zandt. Het is een oprecht eerbetoon aan een muzikant die veel invloed heeft op de songs die Clay en Wall spelen. De versie die Colter Wall speelt is doorleefd en een geweldig saluut aan een held. “Thank you guys so much. My name is Colter. See you next time.”

Jaks Schuit Author