Zyfflich Blues Festival klaar voor vernieuwing

Zaterdag 27 mei 2017 Zyfflich Blues Festival, in Zyfflich. In de regio Nijmegen kwam je er niet omheen. Via de talloze promotieborden, langs de kant van de weg, wist je dat het Zyfflich Blues Festival aanstaande was. Normaal gesproken is het Duitse grensdorpje Zyfflich een oase van rust waar mensen naar toe komen om ganzen en ooievaars te spotten. Waarin een klein dorp groot kan zijn. Een keer per jaar gaat daar de muzikale creatieve geest uit de fles. Tropische omstandigheden. Niet alleen in Gelderland sneuvelden alle dag records, ook in Zyfflich gingen ze aan diggelen. Op vier podiums, twee in Die Zelt en twee Die Dorfscheune, met maar liefst zes acts, trotseerde ik met het grootste gemak de tropische warmte.

Bij binnenkomst word ik, zoals gewoonlijk ontvangen door de organisatie. Geen bijzonderheden en met de informatie dat het niet helemaal uitverkocht was steven ik op het eerste optreden van de avond af. Guy Verlinde One Man Band bijt het spits af. Met zijn raspend stemgeluid, prima gitaarwerk en mondharmonicaspel probeert hij een handje vol mensen op te warmen. Met zijn voet bedient hij een drumkick die op een oude koffer bonkt. Hij krijgt daarmee al snel de voetjes van de grond. Jammer dat hij zijn Weissenborn gitaar geluidstechnisch niet van de grond kreeg. Whole Lot Of Love, met geen happy end, en een covers medley waar Blue Suede Shoes en Johnny B Good elkaar om de oren slaan, verlaat ik tevreden het kleine podium in Die Zelt en kijk ik met spanning uit naar wat nog komen gaat.

Talkin Blues
Talkin Blues

In de Dorfscheune zit de sfeer er al goed in. Dacht heel even dat Jules Deelder op het podium stond. Zanger Ronny Singer, van de BB King tribute band Talkin Blues, kan er echt voor door. Enige verschil, hij zingt veel beter dan Deelder. Het repertoire bevat nagenoeg alle klassiekers van de meester. Geen één op één covers maar altijd wel met een eigen draai. De fraaie vierstemmige zang is daar mede debet aan. De aanstekende niets vernieuwende blues pop zweept het publiek op, het meeklappen kan dan ook niet uitblijven. We zijn per slot van rekening in Duitsland.

Detonics
Detonics

Het enigszins toch wel verrassende optreden op Blues in Zyfflich 2016 zorgde ervoor dat de Detonics opnieuw op het programma stonden. Het publiek vroeg erom en de organisatie van Zyfflich Blues had zoiets van “men vraagt en wij draaien”. Zanger en harmonicaspeler Kars van Nus en gitarist Jeremy Aussems waren opnieuw de gangmakers. Ontspannen zeer creatief optreden. De oude jongens krentenbrood blues werd door het publiek stevig omarmt.

Guy Verlinde & The Houserockers
Guy Verlinde & The Houserockers

Guy Verlinde & The Houserockers zijn ruim een kwartier aan het werk als ik de Dorfscheune binnen stap. De stemming zit er weer goed in. Richard van Bergen staat te bassen op een elektrische gitaar. “Do you want to boogie?” roept Verlinde terwijl hij, met groot opgezette ogen, het publiek scant. Natuurlijk laat maar komen hoor ik naast me. Let’s talk about seks mannen en vrouwen en vrouwen? Tja Verlinde weet hoe hij het publiek in de grip krijgt. Klasbak!

Bootleg Betty
Bootleg Betty

Het zeer vermakelijke optreden van Verlinde maakt dat ik halverwege het concert van Bootleg Betty aanschuif. Tussen al dat mannen geweld een welkome afwisseling. De vijf energieke vrouwen gaven acte de présence maar komen in het begin wat mat over. De harmony vocals klinkt als een klok, maar de creatieve mix van rockabilly, alt country en country bluesmuziek bleven maar kort kleven. Erg vervelend ook waren die ballonnen in het publiek. Het Toppers feestje was volgens mij ergens anders. Opvallend goede rol was overigens weggelegd voor Zamora bassiste Marjolein Peters. Peters verving upright bassiste Daphne Verlinden. Samen met drumster Merel van Oven hoorde ik een super strak spelende rhythm sectie.

70's Tush
70’s Tush

70’s Tush beukt de Dorfscheune in tweeën. Snoei hard constateer ik dat ik te maken heb met een classic rock bandje uit Gent, België. Mr. Big van the Free zeilt voorbij. Vet mooie uitvoering met dat unieke Andy Fraser basloopje. Pieter Minne was en is een Jimmy Page look a like en maakt er een vervelende gewoonte van zijn rug te keren naar het publiek. Jammer. Dynamisch optreden had wat mij betreft evengoed op het de avond van te voren georganiseerde Woodstock Festival mogen staan.

The Dynamite Blues Band
The Dynamite Blues Band

The Dynamite Blues Band stond aangekondigd als één van de headliners van het festival. Verwijzingen naar Cuban Heels, Hokie Joint en vooral The Hoax maakten mij nieuwsgierig. De band klinkt als een geoliede machine met Wesley van Werkhoven, zang en bluesharp en JJ van Duijn, lead gitaar, in de hoofdrollen. Er scheelt echter nog niets aan mijn gehoor de band put qua muziek uit de garageblues stijl, die met name in de jaren negentig in de UK razend populair was. Fijne band om naar te kijken. Podium presentatie en weten dat je er staat voor het publiek, allemaal dik in orde. Muzikaal gezien niets vernieuwends gewoon doorsnee van lekker uit je dak en van dik hout zaagt met planken. Heerlijk!

In Zyfflich weten ze hoe je een gemütliches festival op poten moet te zetten. De catering is voor Hollandse begrippen uitstekend te noemen. Vriendelijke prijzen en service gaan hand in hand. Een mooi voorbeeld daarvan is dat je overgebleven consumptiemunten gewoon weer in kunt leveren. Met een beetje meer aandacht voor moderne (lees vernieuwende) bluesmuziek stromingen, ben ik volgend jaar zeker weer van de partij.

Jan Janssen Author