The Man trekt een muur van duisternis op

 

Donderdag 25 mei 2017 Paradiso, Portugal: The Man’s debuteerde in 2006 met de langsspeler Waiter: “You Vultures!” Het was een album vol nummers met fijne Indie rock. Veel van de nummers kregen een veeg experiment mee en werden met hoorbaar enthousiasme uitgevoerd. De groep maakte muziek die wortelde in de blues, rock en soul. In de loop van de jaren verloor de groep de wens om te experimenteren, speelde in voorprogramma’s van bijvoorbeeld The Black Keys en leken een eigen stek in de muziekwereld te hebben gevonden. Wars van commercie musiceerden de groep nummers die gedrenkt waren in rock, blues en swamp. Na de release van het album Evil Friends in 2013 werd het stil rond de groep.

In de Tolhuistuin zitten tien minuten voor het concert van Geowulf veertig tieners voor het podium. Weinig mobieltjes en veel gesprekjes. Vanuit de luidsprekers klinkt The Freaks Come Out At Night van Whodini gevolgd door 20th Century Boy van T. Rex. Zonder een teken van herkenning babbelen de teenagers honderduit. Pas als Geowulf het podium betreedt is er aandacht en staat men en masse op.

Tot tweemaal toe bedankt zangeres en toetseniste Star Kendrick tijdens de set het publiek. “Thanks for coming to see us.” En dat is een beetje vreemd voor een voorprogramma. Bezoekers komen veelal voor het hoofdprogramma en niet, zoals vanavond, voor een uit Australië afkomstig duo. Na zes jaren komen Kendrick en zanger, gitarist Toma Banjanin met de eerste singel Saltwater. Het is een van de slechts zes nummers van het duo vanavond. De stem van Kendrick is wat vlak en hard, maar het duo blijft door enthousiasme en redelijke composities net overeind. Zo ongeveer bij het vierde nummer is het gebabbel achterin de zaal storend en zo hard, dat duidelijk is dat de aandacht voor Geowulf daar verdwenen is. Summerfling is een leuk zomernummer en zou een hitje kunnen worden. Na vijfentwintig minuten bedankt Kendrick het publiek nogmaals: “Thanks for coming to see us.”

Portugal. The Man opent met From Whom The Bell Tolls, een nummer van Metallica. Slechts het intro wordt gespeeld. De groep rockt door naar People Yellow Red and Blue. In All Your Light (Times Like Thees) / The Home / I Want You (She’s So Heavy) zit een behoorlijk stuk muziek van The Beatles. Als intro van opnieuw Purple Yellow Red and Blue, jawel het nummer wordt aan het einde van het concert nogmaals gespeeld, speelt de groep Another Brick In The Wall Part 2. Het zijn vreemde keuzes voor een groep die bekend staat om de soms kleine en intieme indieliedjes. Portugal. The Man hebben na 2013 een afslag genomen naar de commerciële wegen van de muziek business.

 

De groep komt 16 juni met het nieuwe album Woodstock. De verwachting van de fans in de Tolhuistuin was duidelijk. De groep zou veel nieuw materiaal kunnen spelen en misschien zouden er wel weer van die fijne, intieme rockliedjes met een juiste dosering blues en swamp geschreven zijn. Niets is minder waar. Er wordt maar een nieuw nummer gespeeld. De singel Feel It Still wordt halverwege de set én als tweede toegift gespeeld!

Voor de toegiften vertelt bassist Zach Carothers dat de groep deze zomer nieuw materiaal zal uitbrengen en terug zal komen voor optredens. Elke fan in de zaal weet dat de nummers al lang zijn opgenomen, de langspeler Woodstock op 16 juni zal verschijnen, heeft het artwork van de hoes gezien en naast de singel Feel It Still al stukjes van de nummers gehoord. De groep meldt later deze zomer terug te komen om het nieuwe materiaal te spelen. En vanavond dan? Bezoekers betalen twee tientjes voor een matig gespeeld overzicht van een carrière. Alle fijne, kleine liedjes zijn overgeslagen en er is gekozen voor de commerciële, wat lompe en   uitgemolken nummers.

Daarbij speelt de groep op een nauwelijks verlicht podium. Portugal. The Man trekt een muur van duisternis op. Er is tijdens het concert geen moment contact met het publiek. Zelfs bij groot enthousiasme in de zaal, reageert de groep daar niet op. Direct na de tweede toegift gaan de lichten aan en schuifelt het publiek na een meer dan teleurstellend concert naar de uitgang.

Jaks Schuit Author