Lance Canales zet de schorpioenen doodstil in het podiumlicht

Lance Canales – Kleine zaal, Paradiso (8 mei 2017): Naast het podium checkt bassist Ronald Tilgenkamp zijn telefoon. Na twee weken repetities is hij op tournee met Lance Canales en diens drummer Daniel Burt. “Na deze optredens ga ik voor wat optredens naar Polen. Het is werk, heel leuk werk.” Burt is de drummer die te horen is op The Blessing And The Curse, het tweede album van Canales. Hij geeft een  hand, ziet dat alles op het podium op de juiste plek staat en gaat zitten. Een paar minuten later wandelt Lance Canales de zaal in. Hij zet het hoedje op dat bovenop de microfoon hangt, werkt zijn schouders los, pakt zijn gitaar, stemt kort, geeft een knikje naar de bassist en de drummer en zet het eerste nummer in.

Lance Canales komt uit California. Hij maakt rootsrock, swampblues, rauwe rock & roll, Americana met het juiste rafelrandje en zijn stemgeluid is raspend, loepzuiver en herkenbaar. Canales heeft twee albums op zijn naam. Debuut Elixer verschijnt in 2012, drie jaren later is er het door Jimmy LaFave geproduceerde The Blessing And The Curse.

Opener Old Red zet de toon. De ritmesectie metselt het fundament waarop Canales kan musiceren en zingen. Op mondharmonica en gitaar volgt Hich-wyah Man. De Amerikaan zoekt regelmatig contact met zijn publiek. Hij vertelt geen lange verhalen, maar introduceert zijn nummers en wil zijn dank uiten aan de mensen die naar de zaal zijn gekomen. Cold Dark Hole draagt hij op aan de mensen die zijn albums hebben gekocht. “Thank you. It’s a really depressing song, but you know what the blues is about.”

Canales is een groot bewonderaar van Woody Guthrie. Op The Blessing And The Curse staat Deportee, een nummer van deze legendarische folkzanger. “I’m playing Deportee in Amsterdam. That’s crazy, that’s awesome.” Een ontmoeting in het verleden met Jimmy LaFave werd een gesprek over de wederzijdse bewondering voor Guthrie. LaFave produceerde daarna The Blessing And The Curse. Canales: “Ik wouldn’t be here without Jimmy. He produced my last album, so he produced the song Deportee. Jimmy is actually in his last days. I’ve said goodbye en I want to say goodbye again. It scares me.” Hij brengt met ingehouden emotie en veel zeggingskracht Deportee.

In Beat Up Blues, een track van Elixer, speelt Canales de slide gitaar. Het is alsof de ratelslangen de zaal binnen kronkelen, de schorpioenen doodstil in het rode podiumlicht wachten en de stofwolken door de kleine zaal rollen. Het trio speelt een bloedhete uitvoering van het nummer. Ergens halverwege breekt Canales een snaar, maar zonder een moment van twijfel speelt hij door. Intens en overtuigend.

Canales is een heer op het podium. Hij introduceert hoffelijk zijn begeleiders. Tilgenkamp is “the local boy” op de staande bas, hij complimenteert Burt met zijn aandeel op het laatste album. Voor Train Station meldt hij: “We’ll get a little more funky, we turn it up a little more.” En de temperatuur in de kleine zaal gaat omhoog en wordt alleen maar aangenamer. Bij afsluiter Stomp It Out heeft Canales een hartenkreet. Hij excuseert zich voor de man die in Het Witte Huis is getrokken. Hij pakt een kleine gitaar en leest het publiek de sticker ‘This machine kills fascists
’ voor. “I want my country back. And nobody has to leave,” zegt hij tweemaal. Stomp It Out is een slepende blues. Hij vraagt het publiek mee te doen. Zanger en publiek zingen een lied, zinnen tegen Donald J. Trump en diens beleid. Het is een prachtig nummer om de nacht mee in te gaan.

Natuurlijk komt Canales terug voor toegiften. In Goony Bird valt voor een laatste keer het gruizige stemgeluid van de Amerikaan optimaal op. Hij besluit met een eerbetoon aan Willie Dixon en speelt Hoochie Coochie Man. Canales heeft zeer terecht een plek in de eredivisie van de rootsrock en speelt vanavond alsof hij net terug is van een snikhete reis door een klam en broeierig moeras. De fietstocht door een zwoel Amsterdam is een prettig ritje. Canales is terug van zijn trip door zompig gebied en Trump gaat vertrekken uit Het Witte Huis. Na vanavond is de wereld een betere plek. Go see him in:

woensdag 10 mei Rotterdam Theater Walhalla
donderdag 11 mei Nijmegen Trianon
zaterdag 13 mei Hoorn Huis Verloren

Jaks Schuit Author