Big Daddy Wilson, Neckbone Stew

Big Daddy Wilson was onlangs nog op het festival An Evening With The Blues (Rotterdam) te zien. Deze blues muzikant viel op door zijn krachtige warme stem en een goede band met Italiaanse muzikanten. Big Daddy’s nieuwe album Neckbone Stew werd in Italië opgenomen. De titel verwijst naar een stoofpotje met veel kruidige ingrediënten uit het Zuiden van Amerika.

Big Daddy Wilson groeide op in Edenton, North Carolina. Hij werkte op tabaksplantages en bij de katoenvelden, totdat hij op 16 jarige leeftijd besloot om het leger in te gaan. Dat was in Duitsland, waar hij ook zijn vrouw vond en uiteindelijk besloot om in Europa te blijven. De blues ontdekte hij vreemd genoeg ook in Duitsland, nadat hij een blues concert had bijgewoond. Big Daddy Wilson sloot zich aan bij de Duitse blues scene en in 2004 maakt hij zijn eerste CD.

De openingstrack van Neckbone Stew is een akoestisch countrybluesje, waarbij meteen de soulvolle stem van Big Daddy opvalt. Dan volgt een moderne blues 7 years met fraai pittig gitaarwerk van Cesare Nolli. De titeltrack begint als een Deltabluesje maar verandert al gauw in een aanstekelijke reggaesong. Na de enigszins zoet sappige ballade I Just Need A Smile volgt een ode van Wilson aan zijn vader, die een zwerver was met de nickname Tom Cat. Big Daddy schreef alle nummers (vaak met anderen) op de Tracey Chapman-song Give Me One Reason na. Big Daddy transformeert dit lied in een echte blues song waarbij hij een geweldig duet aangaat met Ruthie Foster. My Babe is een aangename reggaesong, die hij voor zijn vrouw schreef. Aan het einde staat nog een mooie moderne gospel The River met mooie achtergrondkoortjes. Rest nog te vermelden dat Eric Bibb op twee nummers een bijdrage levert. Neckbone Stew is een prima modern blues album met veel variatie.

Paul Jonker Auteur