Quiles & Cloud, Shake Me Now

Mierzoet of fragiel? Zweverig of intens? De muziek van Quiles & Cloud roept veel en verschillende emoties op. Maria Quiles (vocalen en gitaar) en Rory Cloud (vocalen en gitaar) ontmoeten elkaar in 2011. Beide willen een loopbaan waarbij muziek de kruiwagen is. De stemmen van het tweetal passen wonderlijk goed bij elkaar. Quiles treedt op in elk kot, bar, radiostudio en concertzaal om haar liedjes ten gehore te brengen. Tijdens een ‘open avond’ ontmoet ze Rory Cloud en de muzikale voorkeuren komen overeen.

Na wat optredens besluiten ze samen liedjes te gaan schrijven. In de recensies voor Beyond The Rain (2016), geproduceerd door een van de oprichters van Compass Records Alison Brown, wordt geschreven over poëtisch minimalisme en worden groepen als Iron & Wine en The Weepies genoemd. Ook zijn er kritieken dat de muziek suikerzoet is en de luisteraar slechts in slaap sust.

Intussen is Quiles & Cloud een trio. Oscar Westesson (staande bas) is aangesloten en geeft de composities wat meer fundament. Het trio weeft delen jazz, blue grass en folk in de composities. Het album Shake Me Now (2017) is de eerste release van het trio en roept wat minder gemengde reacties op. De muziek is intiem en intens, maar heeft een wat steviger karakter gekregen. Bij opener Black Sky Lighting is onmiddellijk de rol van Westesson hoorbaar. Zijn spel geeft de liedjes meer body en meer ziel. You Ain’t Going Nowhere is goed gekozen nummer van Bob Dylan. In de versie van Quiles & Cloud verstillen de regels van de winnaar van de Nobelprijs zo mogelijk nog meer.

Shake Me Now heeft tijd nodig. Het trio Quiles & Cloud vraagt luistertijd om de verschillen met de vorige release te horen en deze langspeler te leren kennen. (Compass Records)

Jaks Schuit Auteur