The Dawn Brothers verwarmen Amsterdam

The Dawn Brothers in de bovenzaal van Paradiso (16 maart 2017) Voor Paradiso staan plukjes mensen te praten. Familie, fans en kennissen praten over eerdere optredens van The Dawn Brothers of delen de verwachtingen voor vanavond. De meeste bezoekers hebben het debuut Stayin’ Out Late van het viertal uit Rotterdam al gehoord. Om 20.30 uur gaan de deuren open en is het in de bovenzaal van Paradiso meteen gezellig druk.

Naast het podium staan de vier leden van The Dawn Brothers te wachten. Het licht gaat uit en onder gejuich lopen de bandleden het podium op. Milktruck, een van de nummers van het eerder dit jaar verschenen debuut, wordt ingezet. De groepsleden nemen al spelend even de tijd om te acclimatiseren. De eerste minuut is kennismaken, de knoppen van de versterkers op de juiste sterkte zetten en de schouders wat los werken. Pas dan begint het nummer echt, wordt er gas gegeven, is er tempo en begint (de) Milktruck te rijden. Countryrock met een warme gloed vult de zaal.

In 2015 in Rotterdam ligt het begin van The Dawn Brothers. De groep vlecht countryrock, blues, zweterige swamprock en americana aan elkaar. De juiste sound van de vier muzikanten wordt waarschijnlijk ergens op een podium gevonden. Door optredens groeit de groep, door de ervaringen in kleine cafés en grote festivals wordt Stayin´ Out Late een schijf met grote kwaliteiten. Het is aan de groep om de klasse van de opgenomen nummers te evenaren en overtreffen op de planken. Get Down The Road is zo´n nummer waarbij de band en het publiek elkaar vinden. Dit wordt zo´n avond waar iedereen later over praat. Goede muziek, het drankje smaakt, de band is in vorm en het publiek vermaakt zich. (Get Down) The Road leidt naar Paradiso en niemand wil naar huis.

Oh Darling volgt. Na een rustig middenstuk swingt Rowan de Vos op zijn toetsen het nummer naar een formidabel en zwetend einde. De Vos houdt zijn colbertje aan, terwijl de temperatuur in de zaal omhoog springt. Bij Pictures heeft de groep besloten dat elk nummer op een hoogtepunt eindigt. En ook het publiek wil telkens een apotheose. Lucky Charm is een kort rockend nummer met de juiste koortjes. Bij Stay A Little While With Me verandert de bovenzaal in een saloon. Het publiek moet wel reageren op de muziek. Stick Around heeft een vlammende orgelsolo. De groep is acht nummers onderweg en lijkt een volledig album te hebben gespeeld. Om de muziek van The Dawn Brothers te omschrijven wordt er veel teruggekeken. The Rolling Stones, CCR, Otis Redding worden als invloeden genoemd. Met Stayin´ Out Late bewijst de groep op eigen benen te kunnen staan.

In Sunset Pasadena verhuist het feest van de zaal naar het podium. Er staan voldoende flesjes water, maar de groepsleden zeuren om bier. Een overbodige gitaarsolo in het nummer verhoogt de vreugde in de zaal niet. Stayin´ Out Late is daarna een prima revanche. De groep klinkt weer strak en zonder overbodige joligheden staat er een overtuigende band op het podium. In Holy Water geven de vier muzikanten nog een keer alles. Levi Vis laat zijn bas dreunen, drummer Rafael Schwiddessen houdt strak de regie en legt een rockend fundament voor een goed gespeelde afsluiter. Natuurlijk wil het publiek de groep bedanken en is er enthousiast applaus. De bezoekers willen nog eenmaal met het hoofd in de muzikale zweterige wolken, nog een laatste maal worden opgetild door de muziek van The Dawn Brothers.

Voor de toegift wordt ingezet zijn er vanaf het podium melige opmerkingen over de spullen op de tafel met merchandise. Het is een kleine smet op een verder professioneel optreden. The Dawn Brothers kunnen zonder flauwe grappen. Doin´ It, een cover van Marvin Gaye, krijgt een gepaste uitvoering. Warm, zweterig en opwindend. Stayin´ Out Late is dan juist de moeite waard.

Jaks Schuit Author