Courtney Marie Andrews, Honest Life

Nu de lente met al die regen de laatste tijd nog even op zich laat wachten, is er niets beter dan je te warmen aan gloedvolle muziek. De release ‘Honest Life’ valt in dat pulletje. Tien warmbloedige tracks met een folk en country-geluid, gedragen door de pakkende stem van de Amerikaanse singer-songwriter Courtney Marie Andrews.

Op haar 26e is ze al bijna een veteraan in de muziekbusiness, met reeds zes (!) albums uit: Urban Myths (2008), Painters Hands and a Seventh Son (2009), For One I Knew (2010), No One’s Slate is Clean (2010), On My Page (2013) en Honest Life (2016). Muziekliefhebbers zullen haar wellicht kennen via de indie rock singer/songwriter Damien Jurado in wiens bands ze speelde. Of anders van haar tour met de Belgische singer-songwriter Milow, die plaatsvond toen ze een paar maanden in België woonde. Uit die tijd stamt ook de ep Leuven Letters, met daarop ´How quickly your heart mends´ die ook op Honest Life te vinden is.

Honest Life vertelt het verhaal van Andrews’ verlangen om ergens tussen te passen en het verlangen terug te keren naar huis naar de mensen die ze kent en liefheeft. Het album werd geproduceerd door Courtney met opnametechnicus Floyd Reitsma en verscheen in augustus 2016 in de Noord-Amerika (via Mama Bird Recording Co.) en in 2017 in het Verenigd Koninkrijk en Europa (via Loose Music).

Het nieuwste album van Andrews is het meest persoonlijke en introspectieve tot nu toe en bevat het verhaal van haar omzwermingen en zoektocht naar haar plek in de wereld. Of dat lukt wordt niet duidelijk uitgesproken in haar liedjes, maar de twijfel over wat de toekomst brengt is wel ondubbelzinnig aanwezig. Zo zingt ze in ´Rookie dreaming´ bijvoorbeeld ‘I am a passenger to somewhere / I do not yet know the name’ en in ‘Table for one‘ is er de zin ‘There is no telling which way this road bends’. Tegelijkertijd is er de overtuiging om je hart te volgen, welke weg je ook kiest in het leven, zoals ze zingt in ‘Irene’: ‘ Don’t follow any path halfheartedly’.

Juist door de persoonlijke ontboezemingen maakt de plaat heel veel indruk. Dat komt niet alleen door de teksten en de warme stem van Courtney Marie Andrews, maar ook door de spaarzame productie die bijna kaal te noemen is. Geen scheurdende gitaren, maar kleine songs die vrijwel allemaal ingetogen van de plaat stromen. De enige twee nummers die meer up-tempo zijn, zijn ‘Irene’ en ’How quickly your heart mends’; voor de rest zijn het bescheiden, wonderschone nummers met een country en folk feel. Hoewel er geen slechte liedjes op de plaat staan, zijn ‘Let the good one go’ en ’Only in my mind’ de prijsnummers. Bijna verstilde songs met de prachtige stem van Andrews hartverscheurend aanwezig. Een prachtplaat vol aangrijpende, persoonlijke ontboezemingen. (Mama Bird Recording Co. / Loose Music)