Aaron Lee Tasjan, Silver Tears

Opgegroeid in Ohio gaat liedjesschrijver, zanger en gitarist Aaron Lee Tasjan via Boston naar New York, waar hij als gitarist een tijdje doorbrengt bij een van de latere reïncarnaties van de band The New York Dolls. Ook wordt hij als gitarist gevraagd voor een tournee met Drivin’ N Cryin’, waarna hij onder meer speelt bij indie-poprockband BP Fallon & The Bandits – een band waarin ook bassist Nigel Harrison en drummer Clem Burke actief zijn – ooit de befaamde ritmesectie van Blondie – en de Britse band Alberta Cross. Ten slotte verhuist hij naar East Nashville waar hij zijn debuutplaat Silver Tears opneemt.

Twaalf eigen nummers staan er op die, bij elkaar genomen, zijn beproefde levens- en muziekstijlen illustreren en zijn brede muzieksmaak hebben gevormd. Begeleid door een zevental studiomuzikanten horen we een ware smeltkroes van rockvariaties (indie, glam, swamp), rhythm & blues, blues, soul, folk, country en pop. Zijn aantrekkelijke blanke soulstem en de mooie toegankelijke (af en toe tot pathos neigende) arrangementen, maken de verscheidenheid aan liedjes niettemin tot een sterk samenhangend geheel. Zijn soort liedjes brengt allerlei grote namen naar boven, wat echter geen enkel bezwaar is. Roy Orbison, George Harrison, Tom Petty apart ofwel samen als The Traveling Wilburys, bijvoorbeeld in de songs Little Movies en Dime. Of de naam Chris Isaak in het weemoedige, kalm golvende ritme van Memphis Rain en Refugees Blues. Fijne swampy gospelrock treffen we aan in Succes en swingende countryrock ‘n’ roll in Out of Mind. 12 Bar Blues is een lekker laid back jazzy rhythm blues deuntje, inclusief prachtig tetterend koper.

De plaat sluit af met Where the Road Begins and Ends, een country ballade die zijn veelzijdigheid als songschrijver nog maar eens accentueert. Silver Tears is een authentiek en luisterwaardig liedjesalbum: losjes qua muzikale omlijsting, ernstig qua teksten. (New West Records)