The Band Of Heathens, Duende

Kan blijven draaikonten maar dacht laat ik maar meteen met deur in huis vallen. Het uit Austin, Texas afkomstige Band Of Heathens laten, ook op hun vijfde studioalbum Duende, niets aan de onduidelijkheid over. vijf jaar na het vertrek van singer-songwriter en Dobro fingerpicker Colin Brooks lijkt het erop dat het overgebleven songwriter duo, Ed Jurdi en Gordy Quist, hun muzikale draai hebben gevonden. Samen met Trevor Nealon (toetsen), drummer Richard Millsap en bassist Dave Scott bestoken ze je op deze plaat met fascinerende en innovatieve American roots muziek.

Mag ik het woord avant-gardistische wel in de mond nemen, vroeg ik mij in het begin af. De plaat opent met All I’m Asking. Hand geklap een galmende sound wall en die strakke stem van Ed Jurdi. Oeps is dit niet te poppy? Phil Spector zou willen dat hij deze goed geboetseerde groove had uitgevonden. Het staat in schril contrast met het ergens in het midden opduikende Trouble Came Early. The Allman Brothers Band’s Whipping Post trilt op zijn grondvesten. Daddy Longlegs is de enige vreemde eend in de bijt op deze plaat. Wie zingt dit psychedelische WAR liedje? Is het Jurdi of Quist? Ze laten funk, R&B, rock en Latin (Road Dust Wheels) op zeer eigenzinnige wijze samensmelten en geven Prince het nakijken. Vloek ik nu in de kerk, beste vrienden? Hoop het niet!

Duende sluit af met Green Grass Of California. Dit lo-fi dreamscape liedje deed mij herinneren aan de kruising Haight-Ashbury. Met een bries van de Summer of Love in je haar voel je gewoon de drang van de band om iets naders te laten horen. Fans van het eerste uur zullen, net zoals ik dit in het begin had, even aan de sound moeten wennen. Wie dit kan opbrengen zal ontdekken dat Duende niets meer maar ook zeker niets minder een aaneenschakeling is van songs is die de band gebracht hebben waar ze nu staan. (Blue Rose Records)

Jan Janssen Auteur