Carl Broemel, 4th of July

Zo ongeveer elke recensie van de afgelopen maanden over 4th of July begon met de sporen die Carl Broemel heeft verdiend in de popmuziek. Het bruggetje naar My Morning Jacket daarna stak ook iedere recensent over. Broemel is als gitarist inderdaad bepalend voor het geluid van My Morning Jacket, een van de beste rockmachines van dit moment in elke zaal en menig festival.

Het is daarbij op zijn minst opmerkelijk dat er op diverse wikipedia pagina’s meer aandacht voor de gitaren van Broemel is dan voor de soloalbums. Op de bladzijde van Broemel wordt eerst een tiental instrumenten genoemd en pas daarna de drie albums. Debuut Lose What’s Left verscheen in 2004 opgevolgd door All Birds Say in 2010. Omdat frontman Jim James in 2015 bezig was met opnames voor een sololangspeler, was er voor Broemel weer tijd voor een eigen plaat en verscheen niet zo lang geleden 4th of July. Het gitaarspel van Broemel is opnieuw fantastisch. Hij speelt even gemakkelijk vederlichte pop (titelnummer 4th of July) als ingewikkelde blues (Crawlspace). De vocalen van Neko Case en Laura Veirs kleuren daarbij fraai in een aantal van de komposities.

De meeste van de acht nummers hebben een dromerig en bijna beschaafd geluid. Snowflake en Best Of zijn nummers die prachtig klinken, maar als nadeel hebben alleen maar prachtig te klinken. De muziek is zuiver, er wordt geen fout gemaakt en alles klinkt mooi en af. En dat is het enige probleem bij deze release. Na beluistering van de acht nummers verlangt de luisteraar naar een dissonant, een verkeerde aanslag, een drumroffel te veel of een vette ontregelende solo op een orgel.

4th of July heeft hetzelfde bezwaar als veel van de platen van My Moring Jacket. De groep rondom James en Broemel neemt vaak te weinig podium mee naar de studio. In de zalen rockt, swingt en schuurt de groep fantastisch. In de studio klinkt het allemaal net even te netjes en gepolijst en mist de muziek het transpiratievocht en de toevallige misgreep. Op zijn derde soloplaat klinkt Broemel talentvol en begaafd. Hij schrijft misschien wel perfecte popliedjes, maar jammer genoeg ontbreekt het zo lekker klinkende rafelrandje. (Thirty Tigers)

Jaks Schuit Auteur