Martin Harley & Daniel Kimbro, Static In The Wires

Static In The Wires is het tweede album van Martin Harley en Daniel Kimbro. Harley is de singer-songwriter van het stel en schreef alle liedje op dit album. Kimbro is in Nashville een veel gevraagd gelegenheidsbassist. Deze muzikanten komen dus niet zomaar uit de lucht vallen. Mensen en bandje als Chris Stapleton, Iron & Wine, Bruce Hornsby en Larkin Poe dragen dit duo op handen.

Static In The Wires is de opvolger van het twee jaar geleden verschenen Live At Southern Ground. Op Static In The Wires staan elf sfeervol uitgevoerde folk, Americana en blues songs. Het voelt als een warme deken. Het heeft er alle schijn van dat deze plaat in korte tijd is opgenomen. De ruimte waarin deze songs zijn opgenomen werken in op de muziek. Met Derek Dixon (Chris Stapleton) op drums, Jerry Douglas (Ray Charles), speelt Dobro in het liedje Feet Don’t Fail Me, en Micah Hulsher (Alabama Shakes) op piano, zijn daarin een ondersteunende factor geweest.

Dit voel je in songs als Gold en My Lover’s Arms. Het fijn besnaarde gitaarspel van Harley en Kimbro bereikt grote hoogte in het Dancing On The Rocks. Als een slak helling op treurt het liedje This Little Bird. I Rather Go Blind krijgt een upgrade, zo voelt het. Fascinerend allemaal! En of het nog niet genoeg geweest is sluit dit duo af met Mean Old City – Part 2. Die meer dan zeven minuten durende groove maakte mij nieuwsgierig. Hoe klonk Part 1 ook alweer? Was dat niet de hiddentrack op Live at Southern Ground?

Static In The Wires is een beeldschone plaat voor liefhebbers van trage JJ Cale songs. Zonder al te veel poespas zou zelfs een stem als die Beth Hart aan kunnen schuiven. Deze aromatische comfortabele muziek maakt het mogelijk in huiselijke kring te zwijgen. (Del Mundo Records)

Jan Janssen Auteur