The Handsome Family zoekt woonruimte in Nederland

Minutenlang is voorprogramma Joana Serrat aan het rommelen op het podium van Bitterzoet. Het licht is spaarzaam en de Spaanse americana zangeres stemt eerst haar gitaar, haalt de broek omhoog, overlegt even met de man van het geluid, kijkt de zaal in, legt haar tas op een stoel wat verder op het podium, checkt nogmaals haar versterker en knikt dan naar de zijkant. De muziek wordt weggedraaid en Serrat begroet de volgelopen zaal. “Hello, dank u wel. I hope you enjoy yourselves.”

Negen nummers later neemt ze afscheid. Incidenteel geholpen door wat synthesizerklanken speelt Serrat akoestische nummers van het in 2016 verschenen Cross The Verge. De muziek van deze tweede langspeler doet in de verte denken aan de platen van Mazzy Star. Of zoals MOJO Magazine het omschreef: ‘like Mazzy Star guesting on an early Neil Young demo’. In Bitterzoet is na negen nummers de koek op. Voor de meeste bezoekers is de set van de charmante Spaanse waarschijnlijk een eerste en prettige kennismaking.

Nog geen vier minuten later stapt The Handsome Family het podium op. Living For The City van Stevie Wonder is te horen. Het echtpaar Brett en Rennie Sparks en de twee begeleiders wachten respectvol op het einde van het nummer. Brett Sparks spoelt de keel met een whisky, gitarist Alex MacMahon heeft de slidegitaar gestemd en drummer Jason Toth heeft zijn stokken gepakt, maar eerst neemt Rennie het woord. “The doors are locked now. You’d better make friends with the person next to you. We come from a land ruled by an orange monkey. This is a song about snakes, not about apes.” Na de sneer aan het adres van Donald J. Trump is My Sister’s Tiny Hands een overtuigende opener van het concert.

The Handsome Family debuteerde in 1994 met het album Odessa. De tiende langspeler Unseen verscheen vorig jaar. Al meer dan twintig jaren maakt het echtpaar countrymuziek met verhalende teksten, alternatieve rockmuziek die het sprankelende label americana verdient. In de teksten komen naast het familieleven en het milieu zaken als moord, doodslag, overvallen en de donkere kant van de Amerikaanse samenleving aan de orde. Op het podium in Bitterzoet moppert het echtpaar eerst even op de griep, die Brett Sparks heeft opgelopen. Geluk bij een ongeluk is dat hij veel zal moeten drinken om de stembanden te smeren. “I’ll do a lot of drinking,” zegt hij tot enthousiasme van de zaal en neemt nog een slok. The Loneliness Of Magnets van langspeler Honey Moon (2009) volgt.

Brett Sparks: “We have a new record so a reason to leave the country.” Het echtpaar neemt duidelijk afstand van de nieuwe president, vraagt zelfs of er niet iemand is met een kelder voor onderdak. Back In My Day krijgt een wat verkouden, mopperende versie door het schaamtegevoel van de Sparks over Trump. Gold en Far Fom Any Road volgen. Het laatste nummer heeft veel betekend voor de carrière van The Handsome Family. De song was prominent aanwezig in de televisieserie True Detective. De aandacht op de buis sloeg over naar de radio en Far From Any Road kreeg veel draaitijd. Televisiekijkers ontdekten The Handsome Family. “Fifteen years ago I recordede the song in my garage. Ik hope it will inspire the kids.”

King Of Dust is een mooie afsluiter na ruim een uur luisteren. Don’t Be Scared is na gul applaus een passende toegift. Goede muziek zal altijd overwinnen en sterker zijn dan domme politici, is de belangrijke boodschap van The Handsome Family. Het gezelschap trekt de komende maanden door Europa. Op 6 mei in Hengelo en op 7 mei in Rotterdam zijn er optredens in Nederland. Gaat dat zien!

Jaks Schuit Auteur