Nick Waterhouse, Never Twice

Dit is nog eens een lekker modern soulschijfje! Never Twice is het derde album van Nick Waterhouse na Time’s All Gone (2012) en Holly (2014). De nieuwe schijf klinkt toegankelijker dan ooit, mede dankzij het voortreffelijke producerswerk van Michael McHugh (Allah-Las). Nick kreeg de hulp van geweldige muzikanten als Ralph Carney (sax), Will Blades (toetsen) en jazzmuzikant Bob Kenmotsu (fluit).

Het album opent met It’s Time. De vrolijke sound doet mij denken aan het beste werk van de Britse soul-blues muzikant James Hunter. Heerlijk die scheurende orgel in combinatie met pittige achtergrondkoortjes. I Had Some Money ( But I Spent It) swingt als een tierelier mede dankzij het voortreffelijke werk van de blazers (met mooie sax solo van Ralph Carney). Op Straight Love Affair is de orgel weer in een hoofdrol en deze song is duidelijk geïnspireerd op het betere werk van Booker T. De jazzy pianosong Stanyan Street duurt bijna 8 minuten en heeft een lekkere groove. Een gastbijdrage van soulman Leon Bridges is te horen op een van de prijsnummers van dit album Katchi. Als het liedjeTracy begint komt de invloed van Ray Charles in beeld. Deze song opent met de melodie van Hit The Road Jack, maar gaat uiteindelijk over in een heerlijk swingende Waterhouse song. De swampy bewerking van Dylan’s Baby I’m In The Mood For You is zonder meer geslaagd. Het album eindigt met een geëngageerde song over Nick’s geboortestad LA.

Never Twice is zonder meer Nick’s beste album en de neo-soulliefhebbers kunnen hem op 18 februari a.s. live zien tijdens Sugar Mountain Presens in Paradiso Noord, Tolhuistuin. (Innovative Leisure)

Paul Jonker Auteur