Jo Harman, People We Become

jo-harman-people-we-becomeDrie geleden liet Jo Harman haar debuutalbum Dirt On My Tonque in de schappen zetten. In de Engelse pers werd Harman tot één van de beste blues talenten uitgeroepen. Ze werd in die tijd overigens ook vergeleken met de legendarische Amerikaanse indie popster Eva Cassidy. Iets wat enerzijds marketing technisch natuurlijk wel hout snijd, maar anderzijds iets wat ik nooit begrepen heb. Had overigens ook een aanvaring met Harman. Harman was het niet eens met de recensie op onze website. Ergens op een mooi Caribisch eiland is het geschil overigens uitgepraat.

People We Become heeft even op zich laten wachten. De eigenzinnige Harman tekent op dit album tien tijdloze songs aan. Na de eerste draaibeurt voelde de productie wat oubollig aan. Schijn bedriegt echter, na een aantal omwentelingen voelde het al wat losser en vooral open aan. Ben er nog steeds niet achter waarom ineens de opener No One Left To Blame, When We Were Young (met Doobie Brother Michael McDonald) en The Reformations ineens opvielen. Was het de classic soul funk en bluesy feel of waren het toch de strakke melodieën die beleven hangen. De sfeervol open klinkende arrangementen worden overigens gedragen door Harman’s verpletterend stemgeluid. Dat wisten we al, maar dit wordt op deze plaat nog maar eens fijn benadrukt. Naast dit vuurwerk was het even later in het luisterproces, ook lekker genieten van songs als Silhouettes Of You, Unchanged And Alone en Person Of Interest. Je voelt de bedroefdheid binnendringen. Mijn inziens laat Harman zich hier van de zachte kant horen. Verdrietig zet ze een punt achter wat mooi geweest is. Ze komt er opgelucht uit, definieert haar doelen en jaagt ze na in het liedje The Final Page. Fijn gevoel dat je dit op zo’n ontspannen manier kun meebeleven.

“I’m not trying to fit in anywhere, I’m just trying to write classic songs, and present them with classic production. When you try to chase what’s going on at the moment, then it’s going to sound old very quickly.”, zegt Harman daarover. Talent had Harman al, het moest er alleen nog echt uitkomen. People We Become is het bewijs. (V2 Records)

Jan Janssen Auteur