Aaron Lee Tasjan wint de harten van zestig bezoekers

Vijfentwintig minuten voor aanvang van het concert kleumen negen mensen voor Paradiso in Amsterdam. Een paar minuten later gaat de deur open en stommelen de fans van Aaron Lee Tasjan naar binnen. In de kleine bovenzaal staan twee medewerkers werkeloos achter de bar. Voor op het podium ligt een notitieboekje. Op de eerste pagina heeft Tasjan de data van zijn tournee geschreven. Op de volgende pagina staan aantekeningen voor een setlist. Trouble With Drinking staat als openingsnummer genoteerd. De Amerikaanse troubadour Aaron Lee Tasjan is op pad om Silver Tears, zijn derde volwaardige solo langspeler te promoten. Hij komt stilletjes door de zaal naar voren geslenterd. Er zijn vijftig, misschien zestig mensen in de zaal.

“Good evening my friends. Thanks for being here on this chilly evening. These are some rock and roll songs.” Tasjan opent met Ready To Die van Silver Tears. Na afronding vraagt hij of de bezoekers The Legendary Shack Shakers kennen. Hij vertelt als voorprogramma met de groep te hebben gereisd. Na een optreden kreeg hij een servet in zijn handen geduwd. Iemand voegde hem toe dat hij “er van op zou knappen”. Dagen later vond hij de servet met pillen in zijn jasje. Hij bleek rond gewandeld te hebben wat tabletten acid. Na consumptie schreef hij vier nummers in minder dan geen tijd.  Memphis Rain en Get Gone volgen. Voor hij Lucinda’s Room inzet vertelt hij Lucinda Williams te bewonderen. En opnieuw volgt er een smeuïg verhaal. Een hotel in Amerika heeft elke kamer de naam van een beroemde gast gegeven. Tasjan heeft in de kamer Lucinda Wiliams geslapen en heeft er Lucinda’s Room geschreven.

Tasjan speelt een paar nummers en is dan weer toe aan een verhaal. Voor Judee Was A Punk vertelt hij over Judee Sill, een artieste in de zeventiger jaren in Los Angeles. Ze tekende voor haar eerste sololangspeler een contract bij Geffen Records. Als promotie deed ze radio-interviews. Sill was biseksueel en maakte daar geen geheim van. Op de nationale radio verbaasde zich over alle commotie rond haar seksualiteit. David Geffen van Geffen Records was toch ook homoseksueel? Sill was vergeten dat Geffen nog niet uit de kast was gekomen en “not amused” was met het verhaal van Sill.  Volgende albums van Sill waren geen succes, ze was nog enige tijd verbonden als cartoonist aan de Los Angeles Times en stierf op jonge leeftijd op 23 november 1979. Direct na het verhaal speelt Tasjan Judee Was A Punk.

Pas daarna kijkt hij voor het eerst in zijn notitieboekje. Hard Life is het openingsnummer van Silver Tears en krijgt een mooie folkrock uitvoering. Bitch Can’t Sing krijgt een verhaal als inleiding. Bij een optreden van Cat Powers, een Amerikaanse singer-songwriter, bestond het publiek voor een groot deel uit vrouwen. Het voorprogramma was een jonge onervaren zangeres. In het publiek liep zo’n man waarbij elke vrouw slechts afschuw voelt. Natuurlijk maakt deze man een denigrerende opmerking en direct voelde Tasjan vele blikken op zich gericht. “I thought: I’m not your dick, I’m not that man! I’ll write you a folkrock protest song! This is a woman empowerment song. Bitch Can’t Sing.” Er klinkt hilariteit in de zaal om het droogkomische verhaal.

De verhalen van Aaron Lee Tasjan zijn citaten uit het verleden. Hij vertelt graag over zijn ervaringen, waarbij New York Dolls net zo belangrijk zijn als een toevallig bezoek aan een concert. In het outro van Bitch Can’t Sing vlecht hij de riff van Get It On van T.Rex. Hij vertelt de zaal dat gitarist  Sylvain Sylvain van New York Dolls het nummer bij elke soundcheck wilde spelen. Direct daarna speelt Tasjan Aichin’ To Be van The Replacements en eert deze helden. Na een verhaal over de kennismaking met The Beatles via een cassette en het voor hem onmogelijke kapsel van The Fab Four, speelt I Love America Better Than You. Volgens het notitieboekje is hij aangekomen bij de toegiften. Don’t Walk Away, I’m Talking To You is een kleine aanklacht tegen alle mensen die het wereldnieuws lezen via de telefoon. Tasjan bedankt het publiek, heeft zich prima vermaakt in de intussen prettig warme bovenzaal. Met een korte zwaai neemt hij afscheid en wandelt naar de tafel met exemplaren van Silver Tears. Hij heeft alle tijd voor een handtekening en een praatje.

Jaks Schuit Auteur