Colin James, Blue Highways

Het lijkt een trend te zijn de laatste jaren: muzikanten die terug gaan naar hun roots en nummers van hun inspiratiebronnen opnemen. Eerder zagen we bijvoorbeeld al Steve Miller die op Let Your Hair Down en Bingo! zijn muzikale helden eerde en natuurlijk niet te vergeten Rory Block met haar tribute-albums. Begin deze maand zagen we de release van de Rolling Stones met hun album vol bluescovers. Aan dat rijtje kan de 52-jarige Canadese blues muzikant Colin James toegevoegd worden. Op Blue Highways grijpt James terug op zijn inspiratiebronnen in de blues met een greep uit het repertoire van onder meer Blind Willie Mc Tell, Muddy Waters, Jimmy Reeds en Robert Johnson.

Het resultaat: een zeer verdienstelijk album met lome, opzwepende, voortjagende en rustig voortkabbelende songs. Dat de plaat zo goed klinkt en een sterk spelende band heeft, is des te opmerkelijker als je bedenkt dat het album in zeer korte tijd is opgenomen. Hadden de Stones 3 dagen nodig voor hun album: Colin James flikte het met zijn band in krap 2 dagen.

Boogie Funk van Freddie King opent furieus de plaat. De heerlijk voortjakkerende gitaar van Craig Northey en een straf blazende bluesharp van Steve Marriner zorgen samen met het warme orgeltje van Simon Kendall voor een erg plezierige eerste track. Een warm orgeltje – deze keer van Jesse O’Brian – horen we ook in het bijna jazz-achtige Watch Out (Peter Green). Loom als een broeierige zomeravond zijn Bad Bad Whiskey (Thomas M Davis), Gypsy Woman (Muddy Waters) en Riding In The Moonlight/Mr. Luck (Howlin’ Wolf / Jimmy Reed). Zeker in deze laatste twee nummers is de hoofdrol voor de indringend jankende bluesharp van Jesse O’Brian. Hartverscheurend mooi van intensiteit is het kalme Ain’t Long For Day (Blind Willie McTell).

Niet dat het allemaal langzaam-aan-en-kalm-een-beetje is. Big Road Blues (Thomas Johnson) rammelt een stuk sneller uit de stereo en ook Going Down (Don Nix) en Lonesome (Peter Chatman) zijn meer up-tempo dan eerder genoemde rustige songs. Maar het gros van de nummers op deze release overstijgt niet de krachtexplosie van de eerste song van de plaat. Dat maakt in het geheel niet uit. Colin James heeft met zijn band een meer dan uitstekende plaat afgeleverd waarop iedereen voortreffelijk en schijnbaar met speels gemak speelt. Een prestatie voor een plaat die in nauwelijks 2 dagen is opgenomen. (True North Records)