Rue Snider, Broken Window

Dit is toch wel een heel apart schijfje. Zelden heb ik zulke openhartige autobiografische liedjes van een muzikant gehoord. Rue Snider is een troubadour uit New York. Hij maakte in 2012 zijn debuut met een EP Losing Her. Dit jaar verscheen Broken Window, een album dat een start zal zijn voor een nieuw leven. Tijdens deze opnamen zat Rue in een overgangsfase om voorgoed van de alcohol verlost te zijn. De donkere kant van het leven als een alcoholist komt vooral in de eerste 6 liedjes aanbod. De volgende 6 songs staan in het teken van de bevrijding en het vinden van positieve kanten in het leven.

Het album opent met het titelnummer, een track vol zelfbeklag. In deze melodieuze up tempo song zingt hij onder meer: The more I try to love, the less I love myself. Blue Skies And Telephone Poles gaat over een jonge man die kanker heeft en zijn vrouw heeft hem verlaten. Blackout is een country-deuntje met een opvallende rol voor de fiddle van Amanda Grapes. In deze song laat Rue Snider zien, hoe onmogelijk een alcoholist zich gedraagt. Hoewel het thema in deze liedjes nogal zwaar is klinken de songs toch heel luchtig dankzij onder meer het kundige melodieuze spel van gitarist Craig Kierce. De opnamen zijn heel goed geproduceerd door Brandon Wilde, waardoor de zang van Rue Snider goed te volgen is.

Bij de song Crowd Into Trains beginnen te teksten een positieve wending te krijgen. Een zoektocht naar het Licht is begonnen. 73 Seconds Of Truth is wellicht de beste song van dit album. Een prachtig liedje met mooie wendingen. Hij zingt onder meer: Lives are made of minutes, made of seconds, one day will be the last for me, for you. Het positivisme viert hoogtij in het slotnummer Dead Man’s Shoes. Het gaat over een man die op een positieve manier elk moment van de dag wil plukken.

Broken Window is een fascinerende schijf vol fraaie melodieuze songs. Ik blijf de ontwikkeling van deze sympathieke troubadour in de toekomst volgen. (Independent)

Paul Jonker Auteur