Shannon Lyon, My Throat Is Sore

Ook al woonde de Canadese Shannon Lyon tussen 2002-2012 flinke periodes in ons land, regelmatig optrad en er een aantal niet te missen platen opnam, bleef waardering uit. Ikzelf reken hem tot één van mijn favoriete singer-songwriters vanwege zijn prachtig eenvoudige, meeslepende melodieën, persoonlijke teksten, intens melancholieke sound en aangenaam warme bariton; kortom het zijn zeer mooie door het leven (op)getekende liedjes, die qua stijl een fraaie mengeling van Townes Van Zandt’s en John Gorka’s beste werk zijn.

Extra grote kans dat zijn nieuwste album My Throat Is Soar geen verandering gaat brengen aan zijn bescheiden muzikantenstatus, want door de opnames met een cassette 4 track recorder is de uitsluitend akoestische sound ronduit wrak te noemen en een aantal onzinliedjes lijkt in een kekke (aangeschoten?)bui gemaakt. En voor mij? Ach, die joligheid staat denk ik voor enige relativering waarmee hij de aardedonkere plaat maakte. Maar het lo fi geluid vind ik geweldig en zijn werkwijze spreekt zeer tot de verbeelding: in zijn eentje in de weer met gitaar en mondharmonica in het studiootje in zijn houten cabin omgeven door de fraaie, onmetelijke natuur van Brits Columbia. Het heeft 20 liedjes opgeleverd, waarvan verreweg de meesten tegelijkertijd kwetsbaar en krachtig klinken, maar bovenal prachtig zijn.

De Rolling Stones maakten recent hun Blue & Lonesome plaat. Shannon Lyon deed dat ook, maar dan wel een levensechte. (Continental Record Services)