Ronnie Earl & The Broadcasters, Maxwell Street

ronnie-earl-the-broadcasters-maxwell-streetRonnie Earl and the Broadcasters hebben weer een nieuwe cd afgeleverd. De titel: ‘Maxwell Street’. Samen met drummer Lorne Entress, toetsenist Dave Limina, bassist Jim Mouradian en zangeres Diane Blues is Ronnie Earl wederom de studio ongedoken om weer een in muzikaal opzicht een fraai album af te leveren. Evenals op zijn vorige cd is er een gastrol voor gitarist Nicholas Tabarias.

De band heeft tien nummers opgenomen, waarvan zes door de bandleden zelf geschreven. De verrassing zit niet zo zeer in het opgenomen materiaal, maar meer in het feit dat Ronnie Earl na al die jaren nog steeds nauwelijk inboet aan kwaliteit. Vijf nummers zijn instrumentaal en op vijf nummers neemt Diane Blue de vocalen voor haar rekening.

Ondanks de kwaliteit van de muziek zijn er toch wel wat puntjes van kritiek. Het klinkt allemaal net iets te glad en te perfect. Daarbij heb ik van de, overigens schitterende nummers “Double Trouble” en “As The Years Go Passing” op de Nederlandse podia toch wel versies gehoord, die me meer opwinding bezorgden dan de uitvoeringen op dit album. Technisch gezien wellicht minder, maar toch met wat meer emotie en meer elan gebracht. Diane Blue weet daarentegen wel te overtuigen met de slow blues “Kismet” en tijdens het instrumentale “Blues For David Maxwell” gaan de haartjes op mijn armen toch wel weer even spontaan overeind staan. In “Brojoe” wordt er ook lekker op los geshuffeld. Eigenlijk geen slecht nummer op het album, maar soms is het wel iets te gezapig.

Verplichte aannschaf voor de Ronnie Earl fans, hoewel ik peroonlijk wat betreft de volgende cd toch wel een beetje hoop op of een live cd of een album waarop toch een beetje meer het avontuur gezocht wordt.

Ton Kok Auteur