Mandolin Orange, Blindfaller

mandolin-orange-blindfallerOndanks hun drukke tourschema in de VS maakte de folk-country groep Mandolin Orange – naam waarachter zanger en mandolinespeler Andrew Martin en zangeres en violiste Emily Frantz schuilgaan – een weekje vrij voor het opnemen van het album Blindfaller, opvolger van het ongeveer een jaar terug verschenen en uitstekend ontvangen Such Jubilee. Niet zo gek dat er sindsdien vele liveoptredens volgden, onder andere op het legendarische Newport Festival en voor het TV programma Austin City Limits. Die toegenomen erkenning heeft Andrew Marlin en Emily Frantz allesbehalve verleid tot een snel tussendoortje nu het ijzer heet is, maar hen hoorbaar extra geïnspireerd om van Blindfaller een uitermate fraai werkstuk te maken.

Het album biedt tien liedjes in de stijl van bluegrass/folk-country tot licht bluesy-gospel, die tekstueel handelen over Marling’s perceptie op een rechtvaardiger wereld en zijn eigen ups en downs richting volwassenheid. Spelenderwijs werden de songs tot leven gebracht in een studio in Chapel Hill, N.C., hun thuisstaat. Die spontaniteit, de weemoedige sfeer en de regelmatig voor kippenvel zorgende muzikale omlijsting heeft tot een prachtig meeslepend album geleid. Vooral de prachtige stemmen van het duo, zowel solo als in de harmonieën zijn de allermooiste delen van het arsenaal instrumenten. Marlin’s lome, ontspannen, beetje lijzige stemgeluid – die de solopartijen vaak voor zijn rekening neemt – en Frantz’ aangenaam warme zang strelen de oren; zeker ook als ze samen zingen.

In de begeleiding speelt het virtuoze mandolinespel een belangrijke rol, die in wisselende settings wordt aangevuld – naast Frantz op fiddle – met gelouterde muzikanten op pedal steel, akoestische- of elektrische gitaar, bas en drums. Het geluid van de plaat is geweldig: naturel, warm, open, helder, ontroerend. Aanrader. (Yep Roc Records)