Danny Marks, Cities In Blue

Danny Marks, Cities In BlueDanny Marks is een bluesjongen uit Toronto en heeft van de Toronto Blues Society de ‘Blues with a feeling award’ gekregen voor zijn prestaties in de muziek en als radioman. Zijn wortels liggen in de jaren 60 toen hij van 1966-1970 als gitarist deel uitmaakte van de pop-rockgroep ‘Edward Bear’ (Capitol Records). In de jaren 70 was hij voornamelijk actief als sessie-muzikant en daarna werd hij een graag geziene artiest in de zogenaamde ‘club scene’. In zijn lange muzikale loopbaan heeft hij zowel TV-programma’s als radio-programma’s gemaakt. Na de prima CD ‘A friend in the blues’ (2012) komt hij nu met zijn zesde solo-CD. Danny schreef negen songs op deze CD allemaal zelf, met bij nummer elf de geheimzinnige toevoeging ‘Bonus track’. Bonus waarvoor, waarbij??? Het is gewoon een elfde liedje, toch, hoewel het wel het enige instrumentaaltje is. De covers zijn traditionals, ‘Once I was crazy’ en het overbekende ‘Going down the road’ (we kennen het van Woody Guthrie, Danny gebruikt o.m. jug , mandoline en banjo in de begeleiding). Danny zingt met een soepele, donkere stem en speelt gitaar (op een nummer keyboards) en krijgt hulp van maar liefst 13 collega’s op een groot aantal instrumenten plus Sherie Marshall op vocals. En ook nu weer trakteert Danny ons op een aantal bluesvariaties, wat swing, wat New Orleans, wat Rhythm & Blues, wat soul. En ook nu een poppy folknummertje, het prachtige ‘Heading down to New Orleans’.

Met ‘Cities in blue’ is onze Canadees zelfs nog wat completer dan bij de ook al prachtige voorganger. Marks is er echt eentje om goed in de gaten te houden, hij schrijft goede songs, die ook nog eens mooi worden uitgevoerd. (Independent)

Fred Schmale Auteur