Sarah Morris, Ordinary Things

sarah-morris-ordinary-thingsHet verwondert mij steeds weer hoeveel goede singer-songwriters hun opwachting maken vanuit hun USA. Sarah Morris komt uit Shoreview in Minnesota en liet voor het eerst van zich horen in 2011 en 2012, toen twee CD’s van haar verschenen. Ze nam vervolgens wat tijd om een gezin te stichten, kreeg een kindje en daarna ging de muziek weer aan haar trekken. Ze schreef 10 nieuwe liedjes in de zomer van 2015 in een zelf opgelegd tempo van één per week en het resultaat is nu te beluisteren. Geslaagd, is mijn reactie. Er is duidelijk verwantschap met het Nashville-gebeuren, maar gelukkig weet ze de grauwe middelmaat te overstijgen. Haar stem is daar mede debet aan, maar ook haar band (drie mannen, ‘The sometimes guys’) plus de extra musici doen hun ding naar behoren. Met ‘Nice girl’ als voor mij meest aansprekende nummer met zijn puike arrangement met leuke tempowisselingen. Zelf speelt Sarah – niet geheel onverwacht – akoestische gitaar, de basisbegeleiding is gitaren (maar ook guitalele – wat’s dat?), bas, drums, orgel, piano, de gasten zorgen voor o.m. dobro, lap steel, viool, mandoline en trompet. Extra vocals zijn er van de band plus drie andere heren.

Verwacht een lekkere, enthousiaste CD van een uitstekende singer-songwriter. Nashville-geöriënteerd, ik noemde het al, maar met meer dan voldoende klasse om eruit te springen. Goede variatie, prima arrangementen (luister naar het ritme in “The strong one’, naar het gevoelige ‘Used to be mine’, de prachtige afsluiter ‘Hope, sweet hope’). Een prima CD, smaakt naar meer! (RiverRock)

Fred Schmale Auteur