Shane Alexander, Bliss

Shane Alexander, BlissDe uit Californië afkomstige singer-songwriter Shane Alexander is in Nederland geen onbekende meer. Sinds de introductie van The Middle Way in 2005 ging hij als een speer. Alexander bracht daarna nog eens vier zeer gevarieerde album uit waarvan de laatste Ladera alweer drie jaar geleden is. Terwijl Alexander druk aan timmeren was aan zijn eigen opnamestudio, werd het liedje Skyway Drive-In meer dan 8 miljoen keer gestreamd op Spotify. Zegt denk ik al genoeg, dacht ik zo.

Inrichting, check. Akoestiek, check. “let’s go do this”. Alexander’s droomde ervan om zijn garage om te toveren naar een eigen opnamestudio. Alexander produceerde zijn zesde CD Bliss dan ook helemaal zelf in zijn eigen Buddhaland Studio. Dat had wat voeten in de aarde, maar hij is er nu dan toch. Het geluk kan dus niet op. Deze jonge is niet alleen een dromer maar ook iemand die weet dat je niets voor niets krijgt. Dit alles verpakt hij in de liedjes die nu op deze plaat staan.

De plaat opent met Evergreen. Alexander’s derde stemgeluid, in de vierstemmige muzikale harmonieleer, en behendige gitaarspel staan centraal. Something Real Never Dies is een typische radio liedje dat meteen tussen je oren zit. Het is dan ook de eerste single die getrokken wordt.

In The High is een schommelend liedje met sfeervol pianospel. Daarvoor verantwoordelijk is Peter Adams (Tears for Fears en Ricki Lee Jones). Bij, misschien wel het beste liedje op deze plaat, I Will Die Alone, bevestigt Alexander zijn klasse. Dit georkestreerde liedje, met een Moody Blues vibe, raakt niet alleen op muzikaal gebied. Een paar jaar geleden deed hij dit liedje “totaly stripped down” tijdens de Mokum Sessions, midden in de Jordaan, vlak bij het Anne Frank huis. De arrangementen en de mix die nu gemaakt is vullen prachtige leegtes. Eerlijke muziek, kijk luister en huiver.

In Heart of California brengt Alexander een ode aan zijn geliefde west coast. Iets of wat aan de poppy kant, maar het vakantiegevoel en mijn rit van Thousand Oaks naar Morro in 2006 herleef ik compleet opnieuw. Dat zegt volgens mij iets, toch? Daarna volgen nog songs als Hold Me Helpless en Nobody Home. Dit zijn verborgen juweeltjes die meerdere draaibeurten nodig hebben. Wat probeert deze dichterlijke singer-songwriter je duidelijk te maken? Ik ben er nog steeds niet uit. De titeltrack staat helemaal aan het einde van deze plaat. Een elektronische harmonium leidt je een bijzonder liedje binnen. Het voelt als een soort van berusting van alles wat Alexander achter zich heeft gelaten. Deze persoonlijke ontboezeming roept op tot verdraagzaamheid. Shane Alexander ziet beproevingen met zijn hart.

Bliss is voor Shane Alexander veel meer dan het beschrijven van zijn gevoelens en belevingen. Zijn muziek is voor hem een ingewikkelde puzzel met momenten van pure, willekeurige creatieve gelukzaligheid. De hele plaat draait daarom. Zo, en begin ik cryptisch te worden. (We Are Elevate)

Binnenkort on tour.

OCT 19 WED, Grosse Freiheit, Hamburg, Germany
OCT 21 FRI, PBHF Club Berlin, Germany
OCT 22 SAT, Technikum, Munchen, Germany
OCT 24 MON, Live Music Hall, Cologne, Germany
OCT 25 TUE, Pavillion, Hannover, Germany
OCT 27 THU de Vorstin, Hilversum, Netherlands
OCT 30 SUN, Real Roots Café LIVE, Millingen Aan De Rijn, Netherlands
OCT 31 MON, C. ULT, Bielefeld, Germany
NOV 2 WED, Patronaat, Haarlem, Netherlands
NOV 4 FRI, Rosenhof, Osnabruck, Germany
NOV 5 SAT, Rosenhof, Osnabruck, Germany
NOV 6 SUN, ABC Theater, Dordrecht, Netherlands

Jan Janssen Auteur