John Paul White, Beulah

John Paul White, BeulahAls je in Muscle Shoals, Alabama geboren bent lijkt muziek in de genen te zitten. John Paul White zag daar wel het daglicht maar groeide op in Loretto, Tennessee en debuteerde bijna tien jaar geleden met het prachtige solo album The Long Goodbye. Samen met Joy Williams vormde hij even later het succesvolle duo The Civil Wars. Het duo maakte overigens meer live albums dan studio albums. Toch sleepte het duo een Grammy award in de wacht met het studioalbum Barton Hollow. Best Folk Album van het jaar 2012. John Paul White is nu dus weer solo aan de slag gegaan.

White is back, ik zegt het maar vast. White keerde terug naar zijn geboorte grond en belande in de FAME Studio in Muscle Shoals. Zijn nieuwe plaat Beulah bevat tien zeer gevarieerde tracks. Het is een fascinerende verzameling van spannende knagende folk ballads, moerassige Southern rock en hier en daar wat verloren kampvuur liedjes.

Misschien wel het beste liedje op de plaat What’s So is meteen het meest zwaarwichtigste muziekstuk op deze plaat. Het zelfbeeld van een slecht geweten wordt magistraal met een donkere Dobro tegen de grond gesmeten. Erg vet! The Band Of Heathens deden dit in het verre verleden ook. Een ander opvallend kunststukje is I’ve Been Over This Before. White en The Secret Sisters (Laura en Lydia Rogers) ontwaken Jim Reeves in zijn eeuwige slaap. Heerlijk! Even later raakt White mij met The Martyr. White verwerkt zijn verdriet met emotionele zang. De melancholische melodie dringt zich op zonder je vast te pakken. Jezus, wat had ik graag bij de opnamen van dit liedje geweest. Weet bijna wel zeker dat ik het niet drooggehouden had. Dan zijn er nog die rustmomenten als de sensuele opener Black Leaf en het liefdevol gezongen I Want To Make You Cry. Dit beknelt op aangenaam wijze aan mijn strot.

Beulah mag als een weerzinwekkend comeback van John Paul White gezien worden. Deze donkere stemmige akoestische Americana pop is voor mensen die als David Ramirez, Foy Vance, Jason Isbell en Josh Ritter hoog hebben zitten. Misschien leg ik de lat wel wat aan de hoge kant, wie weet hoe ik het anders uit zou moeten leggen zegt het maar. (Single Lock Records)

Jan Janssen Auteur