Chris Robinson Brotherhood, Anyway You Love, We Know How You Feel

Chris Robinson Brotherhood, Anyway You Love, We Know How You FeelEen jaar of vijf geleden gaf Chris Robinson het startschot voor Chris Robinson Brotherhood. Hij is nog geen vijftig en viert nu al de nadagen van zijn rock ‘n’ roll bestaan. Weg van alles wat groot en onoverzichtelijk is. Geef hem eens ongelijk.

Anyway You Love, We Know How You Feel is volgens mij al het vijfde album van de band. Ja, je leest het goed ik schrijf expres band. Hoewel de naam pronkt doken gitarist Neal Casal (luister toch eens naar diens Fade Away Diamond Time) drummer Tony Leone (Ollabelle, Levon Helm) en Adam MacDougall op toetsen, totaal onvoorbereid samen de studio in.

Het resultaat is verbluffend. Om maar meteen met de deur in huis te vallen Chris Robinson Brotherhood zijn flink aan het improviseren geslagen. Dit album opent met Narcissus Soaking Wet. Een jaren zeventig en tachtig deken slaat zich om je heen. De melodie is catchy en ik moest meteen aan Seventh Wave’s, Only The Beginning denken. Robinson schreef dit psychedelische liedje met toetsenist Adam MacDougall. “Ego takes a backseat. It’s a group effort” lees ik op de website van The Brotherhood. Dat merk en voel je aan alles. Forever As The Moon vloeit spelenderwijs uit mijn luidsprekers. Het daarop volgende Ain’t It Hard But Fair heeft een fantastische Kokomo kick. Ergens midden op de CD kom je het instrumentale Give Us Back Our Eleven Days tegen. Het kortste, geest verruimde, muziekstuk op deze plaat vliegt werkelijk alle kanten op. Je moet daar van houden, ik word een dagje ouder. Helemaal onvoorbereid was het natuurlijk niet. Robinson schijnt al vijftien jaar te hebben zitten broeden op het liedje Leave My Guitar Alone. “The band did it roar to life in a way that I almost forgotten in a decade.” Ik voel met hem mee, het is misschien wel het beste nummer op deze plaat. Die knagende zangtechniek, pianospel en die dubbele messcherpe gitaar solo van Casal, zou in de jaren zeventig alle hitlijsten opgeblazen hebben.

Chris Robinson Brotherhood wekt geen overspannen verwachtingen op deze plaat. Muziekliefhebbers met een bouwjaar in de jaren vijftig waren tieners en fan van alternatieve muziekbandjes als Hot Tuna, Greatful Dead, Jefferson Airplane en The Doors. Voor jonge kroegbezoekers een prima moment om kennis te maken met een generatie muzikanten die eind jaren tachtig op hun hoogtepunt waren. Anyway You Love, We Know How You Feel, klinkt alles behalve innovatief maar steekt zelfs dan nog het hoofd ver boven het huidige maaiveld uit. (Megaforce)

Jan Janssen Auteur