Vaudeville Etiquette, Aura Vista Motel

Vaudeville Etiquette & Brother Hawk, Aura Vista MotelDan krijg je ineens een cd van Vaudeville Etiquette in de handen gedrukt. Het blijkt een vijfkoppige formatie te zijn in het genre Alt-country/Folkrock met zo nu en dan een vleugje blues. En wat kan iets nieuws je positief verassen.

Zij zijn met velen te vergelijken maar hebben bovenal hun eigen sound. Een sound die vooral bepaald wordt door de zang en pedal steel. Prachtige meerstemmige songs, soms ballads dan weer stevig uptempo. Crosseyed Crazy is er één die je in een vrolijke stemming brengt, heerlijke gitaarsound, slepende pedal steel en een mooi ritme van de drum en bass, stil zitten bij dit nummer is er niet bij. De titeltrack Aura Vista, genoemd naar een motel in Seattle, heeft iets duisters en melancholisch in zich mede door pedal steel. In het slow Damn Lovely neemt Tayler Lynn het voortouw met de zang en hoe. Wat een strot, dit tezamen met, daar heb je Matt Teske weer op de pedal steel, en Sander Vinberg op horns, maken dit nummer tot een, om dichtbij de titel te blijven, damned good song. Bridges is een wat luchtiger nummer, in tegenstelling tot het stevige Tipping Point en het prachtige Set it on Fire waarbij het gitaarwerk mij doet denken aan, ik ontkom niet aan een vergelijking, Jon Berry van The Epstein, wat een mega nummer. Een ander pareltje op de cd is Empty Hands, wat een harmonie in de zang, ook hier het bekende kippenvel.

Deze tien tracks tellende cd plus een 24 seconden durende opname vanuit Room 417 met rustgevende zeegeluiden, heeft geen zwakke kanten, een must voor liefhebbers in dit genre en voor de niet kenners van dit genre zou ik zeggen toch eens te gaan luisteren, laat je verrassen. (Sunvate Records)

Jan van Eck Auteur