Beaver Nelson, Positive

Beaver Nelson, PositiveAl vanaf zijn debuutrelease Last Hurrah uit 1998 volg ik de carrière van Beaver Nelson. The Austin Chronicle schreef ooit eens “Nelson isn’t major-label stuff, he’s too good”. En zo is het maar net. Luister zelf maar eens naar het liedjes Company Of Kings van deze doordachte filosoof. Nog steeds een voltreffer, wat mij betreft.

Bij mijn weten is Positive Nelson’s negende release. Nelson zorg op dit album niet voor verrassingen. Ook nu weer voorziet hij in prima intelligent geschreven teksten die vaak met humor gepaard gaan. Nelson heb ik nooit als een Americana typje gezien. Zijn muzikale visie is niet echt complex, waardoor kun je hem gemakkelijk het label kwaliteitspopmuziek op kunt plakken. Ook zijn maatje en producer Scrappy Jud Newcomb (Loose Diamonds) heeft daar, na al die jaren, geen verandering in weten te brengen.

Positive bevat een elftal lekkere liedjes die gemakkelijk binnenkomen. Met Well, Well, Well, waarmee Nelson opent, blikt hij met een knipoog terug op zijn tiener jaren. Are You Positive? Ja, daar kunnen mee vooruit. De boodschap is duidelijk. Willing & Able, ook dat hebben we ervoor over. Geniale aaneenschakeling van songs die, verhalend in chronologische volgorde hebben plaatsgenomen op dit album. Bad Movie is misschien wel het beste deuntje op deze plaat en zo maar op kunnen duiken in een of andere hitlijst.

Ja hoor, Beaver Nelson doet na lange tijd weer van zich spreken. Scrappy, Matt Eskey, Mark Patterson Rich Brotherton (Robert Earl Keen) en George Reiff nagelen dit album. Hoewel Nelson de productie totaal overliet aan Newcomb bleef er donders veel overeind van Nelson’s interpretatie van zijn songs. Zegt eigenlijk al genoeg, Nelson zit in een positieve flow, zullen maar zeggen. (Independent)

Jan Janssen Author