Mark Viator & Susan Maxey, Bottom Of The Blues

Mark Viator & Susan Maxey, Bottom Of The BluesMark Viator en zijn vrouw Susan Maxey wonen en werken in Austin, TX. Ik kom ze ieder jaar tegen tijdens het SXSW festival. Geen aardiger mensen dan deze twee! En ze maken ook nog eens prachtige muziek. Van Viator had ik al jaren een CD uit 2002 in mijn bezit, een heerlijke CD, “Bayou Teche’, het mag duidelijk zijn dat Viator roots heeft in de Bayou van Louisiana. Maxey is als vocaliste al te horen op deze eerste solo-CD van Mark. Vanaf 2011 hebben ze hun eigen CD-label, Rambleheart Records en daarop verschenen inmiddels drie CD’s, een solo CD van Mark met louter instrumentaaltjes (‘Wire & Wood’ uit 2011 waarop Mark een Gurian gitaar en een 1931 National Steel gitaar bespeelt), een duo-werkstuk (‘These arms’, ook uit 2011) en wat recenter deze ‘Bottom of the blues’.

Met plezier laat ik jullie kennis maken met een verrukkelijk ontspannen CD met daarop basis-Americana, vijf originele songs van Mark en vijf covers (Richard Farina, Randy Weeks, Wayne Perry, Bruce Cockburn en het overbekende ‘No place to fall’ van Townes, waarmee de CD afsluit). De origineeltjes doen beslist niet onder voor de covers. ‘Me & Gary Lee’ zou zo maar een song van Tony Joe White hebben kunnen zijn, een beetje swampfeel, dus. ‘The bottom of the blues’ klinkt als een lekker pophitje uit de sixties/seventies, ‘Moving on’ is een gevoelige ballad, waarin het prachtige harmonicaspel van Jimmy Ruggieri een belangrijke rol speelt. Over de begeleiding niets dan goeds, het beste van Austin speelt mee: naast Ruggieri David Carroll op bas, Richard White op drums, East Side Flash op piano en orgel, Beth Grisman (Carper Family) op fiddle.

Het wordt tijd dat we Viator en Maxey gaan omarmen. Heerlijke mensen, prachtige muziek. Ga eens luisteren!!! I love them! (Rambleheart Records)

Fred Schmale Auteur