Elizabeth Cook, Exodus of Venus

Elizabeth Cook, Exodus of VenusMoet ik mij schamen als ik jullie verklap dat ik al een tijdje de Amerikaanse TV serie Nashville volg? Serie vier zit erop en of serie vijf er komt is nog maar de vraag. De zender ABC heeft de stekker eruit getrokken. Producent Lionsgate is opzoek naar een andere zender die de serie wil overnemen. Ik zal het missen. Elke aflevering kwam er wel een of twee lekkere in het gehoor liggende songs voorbij.

Vanwaar dit intermezzo, zult u zich afvragen. Ik heb mij, mede om die redenen, onlangs vergrepen aan de nieuwe CD van Elizabeth Cook genaamd Exodus of Venus. Het is Cook’s eerste sinds zes jaar. Cook werkte op haar vorige album met mensen als Dwight Yoakam, Rodney Crowell en Buddy Miller samen. Die laatste had overigens een stevige muzikale poot in de TV serie Nashville.

Co-producer en gitarist Dexter Green zet Cook een stuk zwaarder en donkerder neer. Vooral de band, bestaande uit bassist Willie Weeks, drummer Matt Chamberlain, toetsenman Ralph Lofton en lap steel gitarist Jesse Aycock trekken flink van leer op deze plaat. Is dit Nashville country? Ja, maar dan met visie gemaakt. Deze moerassige elektrische blues, psychedelische Americana, zanderige R&B en outlaw country heeft toekomst.
Cook verloor in een mum van tijd een aantal dierbaren, maakte een scheiding door, en zag haar zus worstelen met de revalidatie na een langdurige van drugsverslaving. Zie hier alle episodes van de TV serie Nashville muzikaal verpakt in iets meer dan vijfenveertig minuten.

Tja en dan krijg je pittige verhalen die vragen om krachtige ondersteuning. De opener Exodus of Venus en even verderop Dharma Gate kronkelen en draaien zich om je heen, en vragen je aandacht. Soms poept de duivel op dezelfde plek. Cook verloor maar liefst zes dierbaren en dan luister je naar songs als Dyin’ en Slow Pain. Vet hoor, echt vet! Tijd voor de afrekening. Cutting Diamonds is een slow blues nummer die langzaam maar zeker doel treft. De vernietigende taal, over een verbroken relatie, verwoord ze met het nodige getier. Aan het eind komt ze als herboren eruit. Cook schrale soms zelf wat obscure muzikale benadering op deze mooie plaat past in het beeld van wat ik in ieder episode van Nashville miste. Voor zoetsappigheid is hier geen ruimte. Realistisch en eerlijk blijven, hoe succesvol je ook bent of bent geweest, is de boodschap van deze heldendichtwaardige plaat.

Elizabeth Cook viert op Exodus of Venus de contrasten tussen verdriet en vreugde die ze niet alleen heeft meegemaakt maar ook heeft overwonnen. Totaal schaamteloos bereikt ze hiermee een ander muzikaal niveau die ze in Nashville niet echt gewend zijn. (Agent Love Music)

Jan Janssen Auteur