Ryan Bingham houd het simpel

20160701 Ryan Bingham @ Doornroosje - Marcel Helder (15)Even kort wat wapenfeiten op een rij over het Texaanse country-rock idool van het moment, Ryan Bingham. Brak in Amerika meteen door met zijn debuutrelease Mescalito in 2007. Prachtig album! In Nederland bleef de doorbraak steken bij een handje vol Americana liefhebbers. Bingham won daarna een aantal awards met het liedje The Weary Kind, als soundtrack van de speelfilm Crazy Heart in 2010. Kan nog wel even doorgaan, kenners en fans weten dat we het hebben over iemand die niet zomaar uit de lucht komt vallen. Had er echt zin in, toen ik meekreeg dat Ryan Bingham en zijn band The Dead Horses bij mij in voortuin, Doornroosje in Nijmegen, een concert zou geven. Zag Bingham voor het laatst in 2008, in Mercy Lounge, Cannery Ballroom in Nashville, het dak eraf spelen. De verwachtingen waren dan ook hooggespannen.

20160701 Ryan Bingham @ Doornroosje - Marcel Helder (14)Lekker vroeg aanwezig geeft je tijd om even bij te kletsen met gelijkgestemde muziekgenoten. Fijn jullie allemaal weer even gesproken te hebben! Bingham staat in de kleine zaal van Doornroosje. Deze was gevuld met naar schatting zo’n 200 bezoekers. Prima sfeertje! Velen met mij vroegen zich af of Bingham wel met de complete bezetting zou spelen. Geen drumstel op het podium?

20160701 Ryan Bingham @ Doornroosje - Marcel Helder (26)Als Bingham op het podium verschijnt, wordt duidelijk dat hij simpel houd. Slecht met Daniel Sproul op gitaar en Richard Bowden op viool trap Bingham af. Hadden we het onlangs niet over het Nederlandse publiek, die haar mond niet kon houden? Nou, daar was naar mijn gevoel deze avond nagenoeg geen sprake van. Bingham’s stemgeluid dwong dit ook af. Fans waren er namelijk genoeg. Bingham’s liedjes werden meegezongen en zo nu en dan schreeuwde fans om een verzoeknummer. Heerlijk allemaal maar Bingham hield zich aan zijn setlist. Na een wat lome start zette hij met een Roling Stones cover de zaal volledig naar zijn hand. Even later deed hij dit precies zo met volgens mijn covers van Merle Haggerd (Mama Tried), Guy Clark (Dublin Blues) en Townes Van Zandt (Pancho & Lefty). Als nummers als Southside Of Heaven en The Weary Kind langskomen kon Bingham bij zijn fans niet meer stuk. Zo nu en dan maakte het trio ook ruimte voor wat meeslepende improvisatie waardoor het publiek wat meer los kwam. Hoorde regelmatig het sSssst…geluid opduiken, waarmee aangehaakte fans ontkoppelde fans tot stilte probeerde te manen. Als Bingham afsluit komt er opvallend genoeg maar moeizaam een “we want more” opgang. Uiteindelijk worstelt Bingham zich dan toch door de decorgordijnen en deed hij twee toegiften. Deze mochten er zijn want plots is iedereen weer bij de les. Tja, en dan zit je ineens om kwart over elf alweer thuis voor de buis, met een glas wijn, na te denken over wat je zojuist gezien hebt?

20160701 Ryan Bingham @ Doornroosje - Marcel Helder (9)Het gedisciplineerde publiek en alle euforie om mijn heen ten spijt, persoonlijk vond ik dit Ryan Bingham concert ver onder de maat. Ik miste de rhythm sectie. Het stond op het affiche maar geen band optreden dus maar een naakte karige versie daarvan. Daarnaast stapelde de geluidstechnische en muzikale slordigheden zich op, waardoor ik mijzelf betrapte op onachtzaamheid. Waarom zie ik, een groot deel, van dit publiek zelden of nooit in die kleine intieme achteraf zaaltjes terug, begon ik mij af te vragen? Ik zie daar toch vaak een beter niveau singer-songwriters, in hetzelfde genre en in gelijkwaardige setting zich compleet in het zweet werken. Als ze geluk hebben doen ze dat misschien wel voor vijftig man. Blijf natuurlijk een Ryan Bingham fan, maar van dit kaliber singer-songwriters mag je gewoon net even iets meer verwachten. Je staat per slot van rekening niet voor niets in de poptempel van Nijmegen en omgeving te spelen. Kom op zeg!

De geweldige foto’s zijn gemaakt door Marcel Helder. Meer foto’s HIER

Jan Janssen Auteur