The Jayhawks, Paging Mr. Proust

The Jayhawks, Paging Mr. ProustWie kan zich nog het reüniealbum Mockingbird Time van Jayhawks uit 2011 herinneren? Juist ja, dat had ik nu ook, was het al helemaal vergeten. Het heeft geen indruk achtergelaten zoals Hollywood Town Hall en Tomorrow The Green Grass uit respectievelijk 1992 en 1995 dat kennelijk wel hebben gedaan. Waaraan het ligt mag Jozef weten maar ook Paging Mr. Proust stelt mij lichtelijk teleur. Waarom dan toch in de onze AmaZinG Ten, zult u zich afvragen.

Ik kan dat wel uitleggen. Songs als Quiet Corners & Empty Spaces, Lovers Of The Sun, Leaving The Monsters Behind, Isabel’s Daughter en The Devil Is In Her Eyes staan misschien wel een beetje in de schaduw van, maar ik bemerkte bij mijzelf dat ze behoorlijk bleven hangen. Gary Louris levert, samen met bassist Marc Perlman en drummer Tim O’ Regan en pianiste Karen Grotberg daarmee toch een bovengemiddelde plaat af. Co-producers Peter Buck en Tucker Martine kozen voor een open, bij vlagen bescheiden productie, waardoor de plaat een beetje retro overkomt.

Hier en daar lijkt het gezelschap de weg even kwijt te zijn. Zoals in de track Ace. Je moet er van houden, ik heb er helemaal niks mee en zie het als verspilde tijdopvulling. Bijna aan het einde kwam ik nog een bijzondere luistertrip tegen. Lies In Black And White staat naar mijn gevoel een beetje op zichzelf. De mogelijke toekomstige muzikale visie zet zich even laten door in het ruimtelijke I’ll Be Your Key. Fijne gekozen afsluiter, trouwens! Hoewel het onderwerp een andere is kan je, je afvragen welke deuren zich in de toekomst zullen gaan openen. Paging Mr. Proust is geen slechte plaat maar van The Jayhawks mag je gewoon een topplaat verwachten. (Sham)

Jan Janssen Auteur