Scott Bricklin, Lost Til Dawn

Scott Bricklin, Lost Til DawnMulti-instrumentalist Scott Bricklin was een van de oprichters van het one night stand bandje 4 Way Street. Met name in de oostkust van Amerika was het viertal, verder bestaande uit singer-songwriters Ben Arnold, Jim Boggia en Joseph Parsons, razend populair. Toch leverde de band maar een album af. De CD Pretzel Park werd live weliswaar breed uitgemeten maar Sanctuary Records liet het album voor wat het waard was. Jammer! Bricklin sloot zich even later aan bij US Rails, een gezelschap waarnaast bovengenoemde heren ook gitarist Tom Gillam en drummer Matt Muir aanschoven. Bricklin was bassist in de band maar wat maar weinigen weten is dat deze knaap waanzinnig goed elektrische gitaar kan spelen. Hoewel het schrijven van liedjes hem wat minder goed afging, komt Bricklin nu toch met zijn tweede soloalbum genaamd Lost Til Dawn.

Bricklin leeft zich op deze plaat compleet uit. Hij beperkt zich niet alleen tot zang en basgitaar, op nagenoeg alle nummers bespeelt de toegepaste instrumenten zelf. De opnamens vonden plaats in zijn huidige woonplaats Parijs. Felix Beguin (gitaar en toetsen) en drummer Jerry Norris staan in de basis als het om de diepe muzikale ondersteuning gaat. In de track Maybe Less Than Before horen we dan even de kleine John Bonham onder de drummers Matt Muir knallen. Bricklin is een groot fan Britpop bandjes uit de jaren zeventig. The Rolling Stones, The Small Faces en natuurlijk Beatles klanken domineren op dit album. Dit alles lichtelijk gedoopt in een soort van Southern rock sausje (The Other Side en Make A Lotta Love) maken dit album wel interessant genoeg om naar te luisteren maar ik kreeg er geen echte binding mee. Ik had zoiets van je bent een Beatle of Stone. En, en bestaat naar mijn bescheiden mening niet. Goed dat er een nummer op staat als Babyshoes. Hoewel de inhoud een andere is, de titel is heel toepasselijk. Het is tenslotte pas Bricklin’s tweede plaat. (Blue Rose Records)

Jan Janssen Auteur