Moulin Blues 2016 – Dag 1: Zon en gezelligheid op de Ospelse weide

Het weer in april en in de eerste dagen van mei was niet bepaald iets geweest om enthousiast over te worden, maar op 6 mei 2016 viel alles op zijn plaats en konden we ons opmaken voor een warm en zonnig Moulin Blues. Bij aankomst was iedereen al in een opperbeste stemming en zat de sfeer er goed in. Opvallend was, zeker op deze eerste dag, dat de gemiddelde leeftijd van de bezoekers een stuk lager lag dan in voorgaande jaren.

RUSTY APOLLOHet programma van de eerste dag begon een uur vroeger, vier uur ’s middags, en nadat de burgemeester van Ospel de officiële opening verricht had, was het aan presentator Wouter Celis a.k.a. Doghouse Sam om de eerste band aan te kondigen. Dat was het Amsterdamse gezelschap Rusty Apollo, dat aantrad in Guatamo Bay-outfit. Met veel werk van hun binnenkort te verschijnen tweede cd en zelfs een splinternieuwe eigen nummer zette de vernieuwde band (nieuwe harmonicaspeler en bassist) een prima set neer. Nu valt het niet mee om de schoenen van harmonicaspeler Kim Snelten te vullen, maar opvolger Wiendelt Hooijer bracht het er prima van af.

NICO DUPORTALNico Duportal & his Rhythm Dudes zetten een fraaie set met jump blues, westcoast swing en rock ‘n’ roll neer. De geluidsman had af en toe wat moeite om de verschillende solisten in de band bij te houden, maar dat mocht de pret verder niet drukken. Duportal was het jaar ervoor al als gastspeler bij andere bands van de partij geweest, maar liet horen ook als frontman met eigen band zijn zaakjes goed voor elkaar te hebben.

CHRISTONE KINGFISH INGRAMChristone ‘Kingfish’ Ingram (geboren 1999) is qua postuur al een grote jongen, maar heeft ook de potentie, dat muzikaal te worden. Een zeer indrukwekkende versie van het aloude “Catfish Blues” bracht hij ten gehore, maar ook wat populair werk als “Hey Joe” en “Purple Rain” vertolkte hij op zeer overtuigende wijze. Af en toe draafde hij iets door wat betreft het aantal gespeelde noten per seconde, maar dat is de leeftijd, zullen we maar zeggen. Het was in ieder geval een aangename kennismaking met deze gitaarbeul uit de Mississippi delta.

JEFF JENSENMijn eerste ‘live’ kennismaking met Jeff Jensen beviel me ook prima. Een enkele keer mistte ik naast een bassist en een drummer een toetsenist in de band om hier en daar wat gaatjes op te vullen, maar Jensen is een prima zanger en gitarist en wist het publiek prima te vermaken met een degelijke set.

8 SOUTH SIDE JOHNNYSouthside Johnny & the Ashbury Dukes waren de de eerste echte grote namen op het podium. Een energieke set met prima Rhythm & Blues, die het publiek zeker niet teleur stelde. OK, af en toe was het een beetje rommelig, maar dat had toch ook wel zijn charme. De band klonk krachtig en vooral het vocale samenspel van John Lyon en toetsenist Jeff Kazee sprong eruit. Deze heren wisten de temperatuur in de grote tent, waar toch al niet over te klagen was, nog wat op te schroeven. ‘We’re havin’ a party’ had de organisatie al aangekondigd en een party werd het.

10 a DEWOLFEen van de redenen voor de aanwezigheid van veel jongeren in het publiek was ongetwijfeld DeWolff. Ze traden aan in uitgebreide bezetting met bassist, blazers en achtergrondzangeressen en maakte hun posititie als afsluiters van de eerste dag helemaal waar. Het klonk prima uitgebalanceerd met de nodige rustpuntjes, hoewel bij ondergetekende de muur van psychedelica af en toe wel wat heftig overkwam. Maar ook dit is de leeftijd, zullen we maar zeggen.

DIFFNaast het hoofdpodium was er ook nog het Moulin Blues Café. De naam Real Roots Café was voor deze tent ook zeker op zijn plaats geweest. De Nederlandse band Diff opende hier met hun combinatie van country en rock en deed het voor een bluespubliek zeker niet slecht. Ze wisten de tent prima te vullen en tot het eind toe vol te houden.

STEVEN TROCH BANDDe bluespuristen kwamen weer prima aan hun trekken bij de Steven Troch Band. Dit Belgische gezelschap, met ook de Nederlandse gitarist Steven van der Nat in de gelederen, zette twee overtuigende sets neer. Ze zouden zeker niet misstaan hebben op het hoofdpodium.  Jammer genoeg viel de PA af en toe weg, wat vooral voor de mensen wat verder weg van het podium soms erg storend was. De twee dag verplaatste dit probleem zich jammer genoeg af en toe ook naar de tent rond het hoofdpodium.

JD & THE STRAIGHT SHOTEen prima America-set volgde van JD & the Straight Shot, een gezelschap rond de Amerikaanse zakenman Jim Dolan. De wildste verhalen gingen rond over het naar Nederland komen in een privé jet, het afhuren van een hele hotel etage etc. Hoe het ook zat, het gaat erom wat ze op het podium brachten. Dolan heeft een uitstekend muzikaal gezelschap om zich heen verzameld en hoewel hij zeker geen groots zanger is, brachten ze hun set met veel plezier.

REVEL IN DIMESHet venijn zat hier in de staart in de vorm van het Amerikaanse kwartet Revel In Dimes. Zangeres Kia Warren, klein en tenger, heeft een strot om U tegen te zeggen en wist het aanwezige publiek van het begin tot einde in haar greep te houden. Met naast zich gitarist Eric Simmons en een groovy ritmesectie met bassist Chris Waller en drummer Washington Duke wist deze band met hun swampy blues, rock en soul sound een verdiende toegift af te dwingen. De verrassing van de dag!

Ondanks de geluidsprobleempjes in de kleine tent was een hele sterkte eerste Moulin Blues-dag. En dan moest de lange tweede dag nog komen.

Foto’s: Leo Gabriëls

Ton Kok Auteur