Uncle Lucius – The Light

Uncle Lucius - The LightMuziek is mooi om over te schrijven en tevens is het een mooie uitlaatklep. Maar soms lijkt het teveel te worden. Als je uren muziek luistert omdat je ook nog twee uur radio verzorgt, lijkt het of er met al het moois ook een soortschrijversblok optreedt. De concentratie neemt af om gedetailleerd naar muziek en tekst te luisteren. En nu na een kleine periode van relatieve muzikale rust is het hoofd weer vrij voor een beoordeling. Uit de stapel cd’s heb ik er één blind uit genomen en dat werd The light van Uncle Lucius. Ik had mij geen betere herstart kunnen wensen.

Dit heerschap uit Austin heeft met dit vierde album werkelijk een pracht product neergezet. Americana/Rootsrock van de bovenste plank. Het album begint met de titeltrack The Light. Mooi van opbouw, beginnend met akoestisch gitaar en zang, dan valt de piano in en daarna bas, drum en elektrisch gitaar. In dit nummer valt direct de stem van Kevin Galloway op. Wat heeft die man een fijne strot. Warm van klank met de nodige dramatiek er in. Age of reason begint met de openingszin “We’re just scared of what we don’t know”, de muziek ondersteunt deze tekst totaal door de dramatiek in de zang en met een janke slide en klagende blazers, dit dringt door tot in je haarvaten. Taking in the View opent in de sfeer van een Western film met muziek van Moricone. Piano met spanning opvoerende viool en dan overgaand in een meer southerncountryrock stijl, een prachtig nummer. De teksten gaan onder meer over reizen en het verkeer, maar ook worden er vragen gesteld over allerlei thema’s maar er wordt geen antwoord op gegeven, dat is aan de luisteraar. Enkele nummers die er voor mij, voor zo ver dat kan, er boven uitspringen zijn Don’t Own the Right, No time Flat en Ouroboros. Als ik deze cd in 2015 al geluisterd zou hebben dan was deze zeker op één geëindigd in mijn AmazingTen lijstje. (Thirty Tigers Records)

Jan van Eck Auteur