Don Gallardo Hickory

Don Gallardo Hickory, Don Gallardo HickoryOndanks – of dankzij – het feit dat de wereld tegen een razend tempo globaliseert en het nog nooit zo gemakkelijk is geweest om nieuwe muziek te leren keren, glippen er nog heel wat muzikanten door de mazen van het net. Een van die nobele onbekenden is Don Gallardo, een Amerikaanse zanger en liedjesschrijver die zich op muzikaal vlak ergens ophoudt aan de klassieke kant van de snijdingslijn tussen altcountry, roots rock en folk. Gallardo is inmiddels goed voor vijf albums, een akoestische liveplaat en een EP, wat op zich best een leuk oeuvre is. Op zijn nieuwste worp Hickory, dat eind vorig jaar op kousenvoeten Europa binnen wandelde, kiest deze inwoner van Nashville voor dertien helder geproducete en bijzonder veilige songs die heel in de verte doen denken aan het pad dat Gram Parsons en recenter Ryan Adams hebben gekozen. Veel verder gaat de vergelijking evenwel niet want Gallardo neemt wel erg weinig risico. De nummers waarbij je als luisteraar rechtop gaat zitten, zijn helaas in de minderheid. Het van een sax voorziene Midnight Sounds is zo’n nummer,  When the World Wakes Up ook, A Cup of Rain in dat zeker en afsluiter Pearls komt er heel dicht bij in de buurt. De tien resterende nummers zijn nooit slecht, onder meer dankzij Rob Ickes die zijn dobro soms heel fraai laat janken, maar dit album had zoveel beter kunnen zijn als Gallardo het gas eens wat dieper had ingedrukt en het midden van de weg wat vaker had verlaten. (Clubhouse Records)