Case Hardin – Colours Simple

Case Hardin, Colours SimpleCase Hardin is een band uit London, die onvervalste Amerikaanse storytelling muziek maakt: semi-akoestisch singer-songwriterwerk, alt country-folk, r&b/soul, rock ‘n’ roll. Dat Britse muzikanten ook overweg kunnen met roots en americana is genoegzaam bekend, al verrast me de meestal behoorlijk hoge kwaliteit telkens opnieuw. Verrassen doet Case Hardin, met singer-songwriter Pete Gow als kernlid, ook met hun uitstekende vierde album Colours Simple dat van a tot z overtuigt. Toepasselijk is de albumtitel. Want kleurrijk zijn de teksten, die verhalen over het rauwe nachtelijke grotestadsleven waarin dolende zielen, kneuzen, havelozen en alles wat dies meer zij figureren; eenvoudig maar spannend zijn de arrangementen waar een donkere, soms onheilspellende sfeer vanuit gaat. Het levert tien mooie liedjes op. De acht minuten durende opener Poets Corner is meteen al een van de hoogtepunten: kalm begin, stevig aanzwellend tot een mooie climax met gitarist Jim Maving als smaakmaker. In These Three Cities ontpopt Jim Maving zich voor even als een Mark Knopfler adept. In Roll Damnation Roll horen we een mooie akoestische slidegitaar, die gezelschap krijgt van dobro en mandoline. In Do I Have To Feel This Way wordt kort maar krachtig uptempo gerockt met fijngeweven orgelklanken als onderlegger. In de ballade Fiction Writer zorgen een zoemend-zingend orgelgeluid en Gow’s droevige zang voor zwelgende melancholie.

In Cheap Treaks From A Bottle stuwt een opzwepende kopersectie de soul lekker op, gevolgd door een stomping rock ‘n’ rollende piano in The Streets Are Where The Bars Are. Verstild en berustend is de sfeer in het slechts door akoestisch gitaar en viool omlijste High Rollers. Countryrock – met John Cale-achtig vioolspel in het tussenstuk – à la The Jayhawks kenmerken het fraaie, dynamische A Mention In Dispatches. Another Toytown Morning is een indringende afsluiter; gitaar, mandoline en Gow’s prachtig korrelige zang volstaat.

Naast gitarist Jim Maving, behoren bassist Tim Emery en drummer Andy Bustow (de fantastische ritmesectie) tot de vaste groep en verdienen de hartverwarmende bijdragen van toetsenist Mike Wesson, violiste Hana Piranha, mandolinespeler Eamonn Flyn en de kopersectie The Resevoir Dogs een eervolle vermelding.