XIXA – Bloodline

XIXA - BloodlineHet uit Tuscon, Arizona afkomstige XIXA bracht afgelopen herfst nog de EP Shift and Shadow uit. De vier verrassende tracks op dat plaatje heb ik behoorlijk lang geliefkoosd vanwege de ongelofelijk mooie creatieve muzikale orkestratie. XIXA, vrij vertaalt in “geluid van de woestijn” leunt op de talenten van Brain Lopez en Gabriel Sullivan. Beide mannen gedijen erg goed in de Indie rock scene van Tucson. Hun roots liggen in bandjes als Giant Sand, Calexico en KT Tunstall. Bloodline is, naar mijn weten, dan ook hun debuutalbum.

De doorsnee muziekliefhebber zal bij de eerste luisterbeurt van Bloodline momenten beleven dat men overweegt definitief af te haken. Doorgewinterde hobbyisten zullen meteen zeggen dat XIXA daar verder gaat, waar bovengenoemde referenties ophouden. “Alle Latijns-beats en ritmes zitten in je hersenen en je leven. Je gaat deze liedjes begrijpen als je ze echt afspeelt. Latin muziek is onderdeel van het sonische landschap Tucson, Arizona.”, zegt Brian Lopez daarover. De band bestaat verder uit Jason Urman op toetsen, Geoffrey Hidalgo op bas, Efren Cruz Chavez op timbales en percussion en Winston Watson op drums. “Percussionist Efren was alleen maar in voor Latin en wist niet eens hoe Led Zeppelin klonk terwijl drummer Winston Watson toerde met mensen als Alice Cooper en Bob Dylan” verteld Lopez verder. Hoe rijkt wordt dan je klankkleuren pallet?

De openings- en titeltrack zet de kenner meteen op het spoor van bovengenoemde namen. Het opjagende hightech Vampiro is een speedy uitvoering ven het traagste Green On Red liedje. Dan beland je bij het poppy heup swingende Killer. Het Argentijnse Enanitos Verdes komt dicht in de buurt. Het hoogtepunt op deze plaat, World Goes Away, werd geschreven met Sadam Iyad Imarhan van Tinariwen. Daarna wordt het allemaal wat te onrustig en te hightech, zoals in het oosters klinkende Down From The Sky. Een muur van gitaargeluid breekt de passie van het liedje. Pressures of Mankind klink bij vlagen als een goed draaiende Tilburgse kermis. Niet verkeerd bedoeld maar voor mij te ver van mijn bed. Als het stof is neergedaald komt weer een juweeltje de hoek om zetten. Dead Man, droomt bij je naar binnen. Mooie zang en gecontroleerde instrumentatie, ja daar lust ik wel pap van. Afgesloten wordt er met Living On The Line. De inhoudelijke boodschap is duidelijk, muzikaal gezien zenuwslopend.

Bloodline klinkt precies zoals de band wordt neergezet. Deze psychedelica uit de Amazone sleurt je alle kanten op met eigenzinnige elektronica en west-Afrikaanse woestijn blues. Zoals gezegd geen plaat voor de doorsnee muziekliefhebber. (Glitterhouse Records)

Jan Janssen Auteur