Suzanne Vega, Lover, Beloved: Songs From An Evening With Carson McCullers

suzanne-vega-lover-beloved-songs-from-an-evening-with-carson-mccullersNadat Suzanne Vega in 2007 haar zevende studioalbum Beauty & Crime had uitgebracht, verviel ze in een writer’s block, iets waarmee ze in het verleden al mee had geworsteld. Deze keer was het probleem echter zo hardnekkig dat ze meer dan anders haar toevlucht nam tot een van haar grootste inspiratiebronnen: de literatuur. Als adolescent voelde Vega zich al aangetrokken tot werk en persoon van Carson McCullers. Die debuteerde op haar 23ste met het nog immer indrukwekkende The Heart Is A Lonely Hunter (1940) en werd meteen als een literaire sensatie beschouwd. Na het herlezen van McCullers werk (4 romans, 1 verhalen- en 1 dichtbundel plus een niet-afgewerkte autobiografie) begon ze instinctief aan het schrijven van een theaterstuk over het leven van deze getroebleerde ziel. Op 5 mei 2011 stond de première plaats van Carson McCullers Talks About Love, een avondvullend stuk waarin gesproken woord en zang elkaar afwisselen. Het schrijven en acteren bleken een heilzame uitwerking te hebben op Vega’s tijdelijke onvermogen om te componeren want in 2014 zag het uitstekende Tales from the Realm of the Queen of Pentacles het licht.

Twee jaar later blijkt de geest van McCullers, getuige het conceptalbum Lover Beloved: Songs From An Evening With Carson McCullers, nog zeer aanwezig te zijn in de leef- en denkwereld van Suzanne Vega. Samen met de onvolprezen Duncan Sheik (zijn titelloze debuutalbum uit 1996 staat nog steeds als een huis) en pianist Michael Jefry Stevens schreef ze tien nummers die aansluiten op haar musical en die samen een muzikale synopsis vormen van een schrijversleven dat gebukt ging onder drankmisbruik, seksuele tweeslachtigheid, professionele conflicten en na-ijver, gezondheidsproblemen, tomeloze eerzucht en moeizame liefdes. Vega begint zeer sterk met het jazzy Carson’s Blues, een nummer dat voor een groot deelt steunt op de frivole accordeon van Will Holshauser. McCuller’s jaloezie ten opzichte van haar schrijvende collega’s wordt perfect verwoord in het al even jazzy Harper Lee (“She only wrote one book / I’ve written more than three”). De seksuele ambiguïteit staat centraal in het fraaie Annemarie Schwarzenbach dat McCuller’s onbeantwoorde liefde voor de Zwitserse schrijfster Annemarie als onderwerp heeft. Vega zingt haar songs, waarin ze laveert tussen folk, jazz en music hall, met veel inleving en overtuiging, en laat horen dat ze op haar 57ste nog steeds relevant is. (Cooking Vinyl)