Mike McGuire, Southern Attraction

Mike McGuire, Southern Attraction

Wat een heerlijk plaatje is Southern Attraction van de Amerikaan Mike McGuire. Plaatje ja, want er staan maar zeven nummers op, goed voor om en nabij 27 minuten en eentje van de categorie puur, pretentieloos en doortrokken van de lome atmosfeer van het diepe zuiden. Schommelstoel, front/backporch, biertje of whisky binnen handbereik, lekker lui luisteren naar de songs die JJ Cale ook gemaakt had kunnen hebben. Want aan hem doet hij qua zang en composities het meest denken, vooral in Tennessee Tom, het openingsnummer. Het vervolg mag er ook zijn door het fijne tempo in Stay In Your Lane en het stuwende orgelgeluid, dat de voetjes onwillekeurig ietsje doet tappen. Hierna is er verstilde melancholie in het akoestische Lucy, een prachtig liedje ingekleurd door een trage slidegitaar en omfloerste mondharmonica. Crazy Lone Star Blues ontleent zijn melodie en arrangement aan het repertoire van Tony Joe White, een andere popicoon van de zwoele soort. De met een fraaie titel gezegende song Every Saint Has A Past, Every Sinner Has A Future, is americana op zijn best: huilerige viool en troostend orgeltje en wederom in een JJ Cale-modus geplaatst. I Still Miss Someone is een cover van Johnny Cash – niet een van zijn bekendere, denk ik – waarin de mandoline schittert en je luistert naar ene Guy Clark als je niet beter zou weten. Thunder Over Clarksville is de dampende, elektrische afsluiter, waar Neil Young de hand in gehad moet hebben. Zo’n tergend langzame, o zo ingehouden, onverbiddelijk binnenvallende gitaarpartij, waar directe overgave slechts de enige respons is.

McGuire heeft zich omringd met geweldige instrumentalisten. Bob Ramsey op piano, Hammond B3; Mike Schroeder op mandoline, viool; Phil Stirgwolt op gitaar, harmonica en achtergrondzang; Rico Thomas op bas; Paul Woods op drums.

Aan nieuwlichterij doet McGuire dus helemaal niet en oogt al evenmin als de jongste. Toch is Southern Attraction pas zijn tweede mini-album, na in 2007 zijn eerste Roses For The Moon te hebben afgeleverd. Een album dat meer country getint is en niet zó goed als deze. In recensies zag ik meestal drie op vijf sterren als waardering voor Southern Attraction. Te weinig (Independent)