Guy Davis, Kokomo Kidd

Guy Davis, Kokomo KiddBij het horen van de naam Guy Davis wordt ik altijd vrolijk. Zelfs de minder vrolijke liedjes toveren een glimlach rond mijn mond. Deze blues muzikant liet in 2012 in Paradiso al horen dat hij niet alleen de blues hanteert maar ook de singer-songwriter kant. Dat is op Kokomo kidd ook het geval.

De opener ‘Kokomo kidd’ is nog een typische Davis song, tokkelend, begeleidt door een fijn ritme van de tuba. Dan volgt ‘I wish I hadn’t stayed away so long’, een songwriters nummer van ongekende schoonheid inclusief mooi backing vocals. Na het horen van Bob Dylan’s, overigens prachtig uitgevoerd, ‘Lay Lady lay’, komt bij mij pas de associatie met Dylan op bij ‘Taking just a little bit of time’. In dit min of meer country-picking style nummer, heeft de stem dezelfde intonatie en dat rasperige. En dat vindt je ook weer terug in ‘She wants to be loved’. ‘Like Sonny did’ is een mooi eerbetoon aan Sonny Terry, een nummer waar hij in 2009 al aan was begonnen vanwege de musical “Finian’s Rainbow” waarin hij de rol van Sonny speelde. En alhoewel Guy zelf prima mondharmonica speelt, voor Willie Dixon’s ‘Little red rooster’ komt de meester op de harp, Charlie Musselwhite, even langs. In dit nummer is behalve ruimte voor de harp, ook een belangrijke rol weggelegd voor heerlijk slidegitaar van John Platania, waardoor het een bovengemiddelde uitvoering is geworden. Ook de zes resterende nummers zijn van hoog niveau.

Vermeldenswaard is ook zeker de aandacht die aan de digipack is besteedt. Het boekje met de teksten zijn netjes ingeplakt, met daarop behalve de teksten, ook de beschrijving van het ontstaan van de nummers. Ook naar het horen van het zoveelste Davis album, is de lach voorlopig niet van mijn gezicht te krijgen. (Dixiefrog Records)

Jan van Eck Auteur