Voo Davis, Midnight Mist

Voo Davis, Midnight MistVoo Davis’ wortels liggen in Alabama, maar is vooral in Chicago opgegroeid. Daar kreeg de blues vat op hem en hij op de blues. Witte blues welteverstaan, aangelengd met doses Alabamasoul en Southernrock. Midnight Mist is het derde album, waarop vijftien tracks staan, inclusief twee bonustracks en nog een video van het nummer Riverside Blues als extraatje. Voor het eerst hoor ik zijn formidabele gitaarspel in vele variaties: fingerpickin’, slide, rock, funky, hard, zacht, snel, traag en akoestisch of elektrisch, wat overigens niet automatisch leidt tot allemaal aansprekende liedjes. Van het aantal vind ik iets meer dan de helft mooi. Nummers vol soul met krachtige arrangementen, waarin zijn hese, negroïde stem schittert en raakt. Prachtige voorbeelden zijn het titelnummer en Riverside Blues, waarin hij doet denken aan Eddie Hinton of aan Little Feat in het funky Low Hangin’ Fruit. In de uptempo songs overspeelt hij jammer genoeg zijn hand. Hardgekookte, soms amorfe blues rock laat hij daarin horen. Te nadrukkelijk gaat het om de groove of jam-exercitie en niet om het liedje zelf. Afijn, wat moet je er verder van zeggen? Dat het eerder en misschien ook beter is gedaan; dat de songs live misschien het beste uit de verf komen; dat muziek als deze steevast met het hart op de goede plaats gemaakt is. (Butter & Bacon Records)