David Berkeley, Cardboard Boat

David Berkeley, Cardboard BoatDavid Berkeley, waar kennen we die ook alweer van? Yep van zijn voorganger The Fire In My Head natuurlijk. Deze karakteristieke singer-songwriter uit New Jersey leeft, naar mijn gevoel, al veel te lang een anoniem bestaan. Zijn verhalende, licht literaire teksten, over het verwerken van verdriet en problemen vertolkte hij meestal in opbeurende melodieën en refreinen. Op Cardboard Boat is dat dan ook niet anders. De kwaliteit van de nummers op dit album staat buiten kijf. Ook op dit album horen je sporadische accenten van een Wurlitzer, banjo, strijkers, akoestische gitaren en trompet. Productioneel klinkt het allemaal lekker open. Berkeley heeft zich weten te omringen met een stel prima muzikanten. Gitarist Bill Titus (Dan Bern), multi-instrumentalist Jordan Katz (The Indigo Girls) bassist en toetsenist Will Robertson (Shawn Mullins) en drummer Mathias Kunzli vormen de as van de muzikale omlijsting.

Cardboard Boat bevat een paar extreme uitschieters die bij mij behoorlijk bleven hangen. To The Sea, waar gaan we naar toe als wij zo doorgaan? Colored Bird, waar zit je, waar ben je gebleven of ben ik je misschien nu al vergeten? Wishing Well, hoe onzeker word ik als ik niets meer te wensen heb? Het zijn vraagstukken die Berkeley op zijn eigen subtiele manier probeert te beantwoorden. En ja hoor dit heeft Damian Rice en Nick Drake potentie.

Steekwoorden, voor diegene die nog steeds niet weten wat ze kunnen verwachten. Cardboard Boat bevat gepassioneerde relativerende sombere melancholische muziek. Met een goed glas wijn kom je hier met het grootste gemak de herfst door. (Independent)

Jan Janssen Auteur